ပင္လယ္အျပံဳး

ပင္လယ္အျပံဳး....

ညေနခင္းဟာ ပယင္းေရာင္ေတာက္ေနတယ္
မင္းရ႕ဲအရိပ္ကိုလည္း မသည္းမကြဲျမင္ေနရတယ္
ဟူး....ေရႊရည္ေတြလႊမ္းျခံဳထားေတာ့
ရင္မွာမူးေ၀ျပီေပါ့...။

တျမန္ေန႔က ေတြ႔ခဲ႔တဲ႔ ခ်စ္သူေရ
ျပာႏွမ္းႏွမ္းပင္လယ္လို မ႐ူးခ်င္ပါနဲ႔
စိတ္ရွိတိုင္းသာ ရြက္လႊင့္မယ္ဆို
ေနာဧရဲ႕ေလွကို မွီေတာင္မွီဦးမယ္
လမ္းျပၾကယ္ကိုေတာ့ ၾကည့္ထားဦး....။

ဂီတသံစဥ္ရဲ႕ ေပ်ာ္၀င္ေပါင္းစည္းမႈ
တေစၦေအာ္သံလို တဟူးဟူးျမည္ဟီး
ပင္လယ္ဟာၾကမ္းပါတယ္ဆို
ဘာလုိ႔ ဒုတ္ကိုခုန္တိုးခ်င္တာလဲ
လိမၼာပါ ေခြးကေလးရယ္...။

ငါတို႔ဟာ ပုစၥဳပန္မွာပဲ ေပ်ာ္သူေတြ
ကမၻာပ်က္မယ္ဆိုတဲ႔ ႐ူးႏွမ္းႏွမ္းစကားကို
ေရခဲနဲ႔ ေရသန္႔ေလာက္ မေျပာျဖစ္ဘူး
တစ္ခါတစ္ေလ ၾကယ္ေၾကြတာျမင္ရင္ေတာင္
ဆုေတာင္းဖို႔ေမ႔ေနသူေတြ...။

မိုးလင္းလို႔ မ်က္စိဖြင့္ရေသးရင္
ငါ႔ကမၻာမပ်က္ေသးဘူး...
အျပံဳးေတြကို လက္မခံခ်င္ေတာ့ဘူးကြာ...
ဘာျဖစ္လို႔လည္ဆိုေတာ့ ခ်ိဳခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတဲ႔
ဓာတုေဆးထိုး အျပံဳးေတြေလ...

ငါ႔မနက္အလင္း အျပံဳးကို
သဘာ၀ပဲ ျဖစ္ခ်င္တာေပါ့...
တေန႔တာ လူေလာကထဲ
သဘာ၀ အျပံဳးတစ္ခုနဲ႔ပဲ၀င္ပါ
က်န္တာေတြ အလိုလို လတ္ဆက္လာမွာေပါ့....

မိန္းခေလးေရ...
ပင္လယ္ကို မကိုးကြယ္နဲ႔...
ျပာႏွမ္းႏွမ္းနဲ႔ တည္ျငိမ္ခ်င္သေယာင္...
ကမၻာကိုေတာင္ အန္တုခ်င္ေသးတာ...
ငါ႔ပယင္းခြက္ထဲက ေရႊရည္လုိေတာ့
သူ ဟန္မေဆာင္တက္ေသးဘူး

တကယ္ေတာ့ ......
ပင္လယ္ရဲ႕ အျပံဳးမွာ
သူငါေတြ က်႐ံႈးတာမ်ားေနျပီ...
ပင္လယ္ ပင္လယ္
အျပံဳးတုတစ္ခုရဲ႕ ရီသံ...
ဟိုး............အဆံုးမွာ....
လိႈင္း လိႈင္း လိႈင္း လိႈင္း.....။ ။

ဖိုးသူေတာ္
၅.၁၁.၂၀၀၉
၁၂ နာရီ ၅၂ မိနစ္။


Photo source : Internet

ဧဒင္ကို စြန္႔ခြာျပီးေနာက္

ဧဒင္ကို စြန္႔ခြာျပီးေနာက္

ဒီေန႔ ေျမနီကုန္းဘက္ေရာက္တာ နဲ႔ စာအုပ္ဆိုင္တစ္ဆိုင္၀င္ၾကည့္ျဖစ္ရင္း စာအုပ္တစ္အုပ္၀ယ္လာတယ္။ သံုးပြင့္ညီညာစာအုပ္တိုက္က ထုတ္ေ၀တဲ႔ တင္ဦးခက္(ႏိုင္ဦး) ရဲ႕ ဧဒင္ကိုစြန္႔ခြာျပီးေနာက္ ဆိုတဲ႔ စာအုပ္။ စာအုပ္က ေတြးေခၚဆင္ျခင္ေသာအလုပ္ကို ႏွစ္ျခိဳက္ခံုမင္သူမ်ားအတြက္ အကူအညီအေထာက္အပံ႔မ်ားစြာ ရရွိျပီး သေဘာက်မဲ႔ စာအုပ္ျဖစ္တယ္လို႔ ထုတ္ေ၀သူအဖြဲ႕က ေျပာထားတယ္။ အထဲမွာပါတဲ႔ အေၾကာင္းအရာမ်ားကလည္း ေကာင္းမဲ႔ေခါင္းစဥ္ေတြျဖစ္တယ္။ မာတိကာ အညႊန္းေလးနဲ႔ ညႊန္းေပးထားမယ္။

ပံုႏွိပ္မွတ္တမ္း

စာမူခြင့္ျပဳခ်က္အမွတ္ - ၄၀၁၀၆၅၀၆၀၈

မ်က္ႏွာဖံုးခြင့္ျပဳခ်က္အမွတ္ - ၄၀၀၉၄၀၀၆၀၉

စီစဥ္သူ - သံုးပြင့္ညီညာစာေပ

ထုတ္ေ၀သည့္အၾကိမ္ - ပထမအၾကိမ္

ထုတ္ေ၀သည့္ကာလ - ဇန္န၀ါရီလ၊ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္

ကြန္ပ်ဳတာစာစီ - သံုးပြင့္ညီညာ၊ ေရႊျပည္တန္

မ်က္ႏွာဖံုးပန္းခ်ီ - ေမာင္ေနၾကည္

မ်က္ႏွာဖံုးဒီဇိုင္း - သန္႔ဇင္ထြန္း

အဖံုးဖလင္ - EMPIRE

အတြင္းဖလင္ - ေအဇက္

စာအုပ္ခ်ဳပ္ - ဖူးပြင့္ေမႊး

အတြင္းပံုႏွိပ္ႏွင့္ - ေဒၚခင္ေအးျမင့္ ( ၀၅၉၀၁)

မ်က္ႏွာဖံုးပံုႏွိပ္္ - ရာျပည့္ပံုႏွိပ္တိုက္

တိုက္ခြဲ ၁၉၉၊ လမ္း ၅၀၊

ပုဇြန္ေတာင္ျမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္။

ထုတ္ေ၀သူ - ဦးတင္ကိုဦး

ေရႊရည္ျမင့္ျမတ္စာေပ ယာယီ (၁၀၇၃)

အမွတ္ ၅၈၀/ ခ၊ ေအာင္ရတနာလမ္း။

သဃၤန္းကၽြန္းျမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္။

အုပ္ေရ - ၁၀၀၀

တန္ဖိုး - ၁၈၀၀ က်ပ္

မာတိကာ

- စာေရးသူ၏ အတၱဳပၸတၱိအက်ဥ္း

- သံုးပြင့္ညီညာစာေပ၏ အမွာ

ဧဒင္ကိုစြန္႔ခြာျပီးေနာက္

- ဘ၀ႏွင့္ဒႆန

- စိတ္ကူးထည္ႏွင့္ေ၀ါဟာရ

- ဒႆနမိုးေကာင္းကင္

အပိုင္း (၁)

ကၽြႏု္ပ္တို႔ ေငးေနၾကသည္

- ၾကယ္ေငးသူမ်ား

- ေဆာ့ကေရးတီး

- ပေလတို

- အရစၥတိုတယ္

- ရယ္ဒီမိတ္ဒႆန

အပိုင္း (၂)

ကၽြႏု္ပ္တို႔ ေခါင္းညိတ္ေနၾကသည္

- ခရစ္ယာန္ဂ်ဴး

- ပေလတိုလက္သစ္မ်ား

- အလက္ဇန္းဒရီးယား၊ဘကၠဒက္၊ ကိုင္႐ို

- ဘုရားေက်ာင္းသူရဲေကာင္းမ်ား

အပိုင္း (၃)

ကၽြႏု္ပ္တို႔ ရွာေဖြေနၾကသည္

- စြန္႔စားေရးသမားမ်ား

- စာေပ

- အႏုပညာ

- ႏိုင္ငံေရးသုခမိန္

- သိပၸံဒႆန သမားေတြ

- စြယ္စံုေက်ာ္စြာ

အပိုင္း (၄)

ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ေတြးေခၚေနၾကသည္

- ႐ူပေဗဒသူရဲေကာင္း

- ပေဒသရာဇ္ဘက္ေတာ္သား

- ထို႔ေၾကာင့္ကၽြႏု္ပ္ရွိသည္

- ပါ့(စ္)ကယ္

- နိတိအဘိဓမၼာ

အပိုင္း (၅)

ကၽြႏု္ပ္တို႔ ဆင္ျခင္ေနၾကသည္

- ဂၽြန္ေလာ့

- ေဂ်ာ့ဗာကေလ

- ေဒးဗစ္႐ွဴး(မ္)

- လစ္ဘရယ္ခ်န္ပီယံမ်ား

- ဆယ့္ကိုးရာစုပ်က္လံုး

- လူမႈေရးပဋိဉာဥ္

- ဒႆနလမ္းဆံု

- ဖစ္ေတ

- ရွယ္လင္

- အနႏၱ၀ိဉာဥ္ေတာ္

အပိုင္း (၆)

ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ဖ်က္စီးေနၾကသည္

- ႐ႈိပင္ေဟာ

- စိတ္ကူးယဥ္ဆိုရွယ္လစ္

- အခ်ိန္မတိုင္မီေရာက္လာသူ

- ဒႆနမဲ႔ပစၥည္း

အပိုင္း (၇)

ကၽြႏု္ပ္တို႔ အလုပ္,လုပ္ေနၾကသည္

- သဘာ၀ဟာမိုနီ

- ကြန္းေကာ႔ရေသ႔

- ေလာဂ်စ္သမား

- ပရမက္တစ္

- ပညာေရးအေတြး

- အႏွစ္သာရ

- ဖီႏိုမီႏိုေလာဂ်ီ

- ဒႆနာစက္႐ုပ္

အပိုင္း (၈)

ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ျဖစ္တည္ေနၾကသည္

- ဘ၀စြမ္းအား

- ဒႆနလူၾကမ္း

- ျဖစ္တည္မႈတမန္ေတာ္

- ယန္းေပါဆတ္

- ဂါဘရီရယ္မာဆယ္

- ဟိုက္ေဒးဂါး

- ဂ်ိဳးေဆးေအာ္ေတးဂါးဂတ္ဆက္

Sources

1. FMI (MD), Tales of Philosophy.

2. Will Durant, Story of Philosophy

3. Dana Lee Thomas, Living Biography of Great Philosophers.

4. Bertand Russell, A History of Philosophy

5. D.D Runes, Dictionary of Philosophy

6. Nietzche, Thus Spoke Zarathusra

7. BerLin, The Age of Enlightenment

8. Hampshire, The Age of Reason.

9. White M, The Age of Analysis.

10. ေဒၚခင္ဆက္ရီ (ကထိက) , အေနာက္တိုင္းဒႆနပညာ အတြဲ (၂)

ေဒၚတင္တင္ထြန္း (ဌာနမွဴး)

11 ေမာင္ၾကည္သစ္,ျငင္းပယ္ျခင္းအလွ ( ၁၉၉၆ )

12 ေမာင္ၾကည္သစ္, ဒႆနဂႏၱ၀င္ ( ၂၀၀၀ )

13 စာေပဗိမာန္, စာတမ္းငယ္စာေပစာတမ္းမ်ား (ပ)တြဲ

စာအုပ္ဖတ္ျပီးသူမ်ားကို မရည္ရြယ္ေသာလည္ မဖတ္ရေသးေသာ ဖတ္ဖို႔စိတ္၀င္စားေသာသူမ်ားအတြက္ အျမည္းသေဘာေပးျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ဖိုးသူေတာ္

၁.၁၁.၂၀၀၉

၁၈နာရီ ၃၅ မိနစ္။

Photo source : Internet

အဂါးမွသည္ ဘိကလိုင္ဆီသို႔

အဂါးမွသည္ ဘိကလိုင္ဆီသို႔

၁၇.၁၀.၂၀၀၉ စေနေန႔မနက္ ၅ နာရီခြဲ…

ႏႈိးစက္ေၾကာင့္ ႏိုးလာျခင္း မဟုတ္ပဲ အေစာၾကီးကတည္းကႏိုးေနျပီး ႏႈိးစက္ျမည္မွထမည္ဟုဆံုးျဖတ္ထားေသာေၾကာင့္ ႏိႈးစက္ျမည္ေသာအခါ ထလိုက္သည္။ မ်က္ႏွာသစ္သြားတိုက္ျပီး လိုအပ္တာမ်ားျပင္ဆင္ျပီး ထြက္လာေတာ့ ၆ နာရီထိုး ေနျပီ။ အင္းစိန္ဘက္တြင္ေနေသာ ခရီးစဥ္တြင္လိုက္မည့္ သူငယ္ခ်င္းအားသြားေခၚလိုက္သည္။ သူတို႔အား အင္းစိန္ေစ်းေရွ႕တြင္ ေစာင့္ေနစဥ္ အနီးအနား ေက်ာင္းတိုက္မ်ားမွ ျဖစ္ဟန္တူေသာ ရဟန္းသံဃာကိုရင္ အပါး ၆၀ ၏ ညီညီညာညာ ဆြမ္းခံထြက္လာသည္ကို ျမင္ေတြ႕ရ၍ စိတ္တြင္ ေအးခ်မ္းမႈႏွင့္ ၾကည္ႏႈးမႈျဖစ္ရသည္။ ကိုယ္ကလည္း အလွဴအတန္းသြားလုပ္မည့္ ခရီးသြားဖို႔ ထြက္လာသည္ဆိုေတာ့ မဂၤလာက်က္သေရရွိျမင္ကြင္းမ်ိဳး ျမင္ရသည္မွာ စိတ္ခ်မ္းသာလွပါသည္။

၇ နာရီတြင္ ခ်ိန္းဆိုထားေသာ စာအုပ္ဆိုင္မွ စာအုပ္မ်ားကို ကားျဖင့္သယ္၍ ဇတ္ဆိပ္သို႔ေရာက္လာပါသည္။ ထို႔ေနာက္ ဒလမွ တြံေတးသို႔ လိုင္းကားျဖင့္ စာအုပ္မ်ား တင္၍ ထြက္လာရာ မနက္ ကိုးနာရီေလာက္တြင္ တြံေတးဆိပ္ကမ္းသို႔ ေရာက္ပါသည္။ အသင့္ေစာင့္ၾကိဳေနေသာ အဂါးရြာမွစက္ေလွသမားမ်ား၊ ေက်ာင္းပညာေရးေကာ္မတီဥကၠဌ ႏွင့္ ဆရာမ တစ္ေယာက္အား ေတြ႔ရပါသည္။ ထို႔ေနာက္ စာအုပ္မ်ားကို စက္ေလွေပၚသို႔ေရႊ႕ေျပာင္းျပီး တြ႔ံေတးမွ အဂါးအုပ္စု အဂါးရြာဆီသို႔ ထြက္လာခဲ႔ပါသည္။ လမ္းခရီးစဥ္ တစ္ေလွ်ာက္လံုး ရာသီဥတု သာသာယာယာႏွင့္ စက္ေလွလည္း ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ရွိပါသည္။

ခရီးစဥ္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ သံုးေခါက္ေျမာက္ခရီးစဥ္ျဖစ္ပါသည္။ မအူပင္ခရိုင္၊ အဂါးအုပ္စုရွိေက်းရြာမ်ားမွ မူလတန္းေက်ာင္းမ်ားအား စာအုပ္ႏွင့္ စာေရးကိရိယာမ်ားကို ေစတနာရွင္အလွဴရွင္မ်ား၏ အကူအညီျဖင့္ ေထာက္ပံ႔ေပးေ၀ ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ အဂါးအုပ္စုတြင္ ေက်းရြာငါးရြာရွိပါသည္။ က်ံဳၾကိဳက္၊ အဂါး၊ စကားလြန္း၊ ေညာင္ေခ်ာင္း ႏွင့္ ဘိကလိုင္တို႔ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဒီေန႔ အဂါးႏွင့္ ဘိကလိုင္ ရြာ မူလတန္းေက်ာင္းမ်ားအား စာအုပ္ႏွင့္ စာေရးကိရိယာ မ်ားလာေရာက္လွဴဒါန္းျခင္းျဖစ္ပါသည္။

အဂါးကို အရင္၀င္သည္။ အဂါးကိုေရာက္ေတာ့ ေန႔လည္ ၁၁ ခြဲေနျပီ။ ထမင္းစားျပီးမွ အဂါးရြာ အေျခခံပညာမူလတန္း ေက်ာင္းကို သြားပါသည္။ ေက်ာင္းကေလးမွာ မူလတန္းပညာသင္ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူ စုစုေပါင္း ၁၇၀ ရွိပါသည္။ ေက်ာင္းသာ ၁၇၀ အား စာအုပ္တစ္ေယာက္ ၁ ဒါဇင္၊ ခဲတံ ၁ ေခ်ာင္း၊ ေပတံ ၁ ခု ၊ ခဲဖ်က္ ၁ တံုးစီေပးအပ္ပါသည္။ သူငယ္တန္းေက်ာင္းသားေလးမ်ားအား ေလးေၾကာင္းမ်ဥ္းစာအုပ္ ၄ အုပ္ထပ္ေပးပါသည္။ စတုတၳတန္းေက်ာင္းသားမ်ားအား ေဘာပင္အျပာ တစ္ေခ်ာင္းစီေပးပါသည္။ ေက်ာင္းတြင္ ဆရာ၊ဆရာမ အင္အား ၅ ေယာက္ရွိရာ ဆရာ၊ဆရာမမ်ားအတြက္ ေဘာပင္အနီမ်ားလည္း ေပးအပ္ပါသည္။ ထို႔ေနာက္ ဆရာမမ်ားရပ္မိရပ္ဖမ်ားႏွင့္ ႏႈတ္ဆက္စကားေျပာျပီး အဂါးမွ စကားလြန္းရြာသို႔ ထြက္လာပါသည္။

အဂါးအေျခခံပညာမူလတန္းေက်ာင္း

အဂါးမွ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေလးမ်ား

စာအုပ္မ်ားစီစဥ္ေနပံု

လွဴဒါန္းမည့္ စာအုပ္မ်ား

ကေလးငယ္မ်ား စာအုပ္ယူရန္ တန္းစီေနစဥ္

တစ္ဦးခ်င္းစီအား ေပးေ၀ေနပံု

ေက်ာင္းသံုးစာေရးကိရိယာမ်ား

အဂါးမူလတန္းေက်ာင္းႏွင့္အမွတ္တရ

စကားလြန္းရြာမွ စာအုပ္မ်ားသြားေရာက္လွဴဒါန္းမည့္ ဘိကလိုင္ရြာသို႔ ေျခလ်င္ခရီး ၁ မိုင္ခြဲ သာသာေလာက္ သြားရပါသည္။ ဘိကလိုင္ေက်ာင္းသို႔ ေရာက္ေသာအခါ အားလံုးပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ေနေသာ္လည္း မနားပဲ စာအုပ္မ်ားအား ခြဲတမ္းခ်၍ တခါတည္းေပးေ၀ပါသည္။ ဘိကလိုင္ အေျခခံပညာမူလတန္းေက်ာင္းတြင္ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေပါင္း ၄၂ ေယာက္ရွိပါသည္။ အဂါးမွာကဲ႔သို႔ စာအုပ္ႏွင့္ စာေရးကိရိယာမ်ား ေပးအပ္လွဴဒါန္းျပီး ေနာက္ ဘိကလိုင္ရွိ အိမ္တအိမ္မွ ေဒသထြက္ မုန္႔ပဲသေရစာမ်ားျဖင့္ ဧည့္ခံေကၽြးေမြးပါသည္။

ဘိကလိုင္ အေျခခံပညာမူလတန္းေက်ာင္း

စာအုပ္မ်ားေပးရန္စီစဥ္ေနပံု

စာအုပ္ေပးေ၀ေနစဥ္

သူဘာမ်ားစဥ္းစားေနပါလိမ္႔...

ဘိကလိုင္မွ ဧည့္ခံေသာ ေဒသထြက္သီးႏွံမ်ား.. း)

ဘိကလိုင္မွ ျပန္လာေတာ့ ညေန ၄ နာရီထိုးေနျပီျဖစ္သည္။ ဘိကလိုင္ႏွင့္ တြံေတး စက္ေလွ ၂ နာရီခန္႔စီးရပါမည္။ အမွန္မွာ ညအိပ္မည္ဟု ရည္မွန္းထားေသာ္လည္း အလုပ္ခြင့္ရက္အခက္အခဲေၾကာင့္ ပင္ပန္းေနသည့္ၾကားမွ ေန႔ခ်င္းျပန္ရျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ဤသို႔ျဖင့္ စက္ေလွစီးလာရာ အခ်ိန္ ၁ နာရီ သာသာခန္႔ေလာက္တြင္ စက္ေလွ အင္ဂ်င္မွ ေထာက္ခနဲ႔ ျမည္၍ စက္ေလွ ထိုးရပ္သြားပါသည္။ ဘာျဖစ္တာလို႔ ေမးလိုက္ေတာ့ ခ်ိန္းျပတ္၍ ေရထဲက်သြားသည္ဟုေျဖသည္။ အခ်ိန္က ညေန ၅ နာရီထိုးေနျပီျဖစ္သည္။ ခရီးက ေနာက္ထပ္ ၁ နာရီစာက်န္ေသးသည္။ သို႔ႏွင့္ အနီးဆံုး က်ံဳလမု ဆိုေသာ ရြာေလးသို႔ ေမွ်ာ၍ ေလွအားကပ္ထားျပီး ထိုရြာမွ ေလွတစ္စီးအား အကူအညီေတာင္း၍ နီးစပ္ရာ တြင္ခံုရွိေသာရြာသို႔သြား၍ ခ်ိန္းအသစ္လုပ္ရပါသည္။ ဘိကလိုင္ရြာမွသူမ်ားကေတာ့ အကယ္၍စက္ေလွျဖင့္ အဆင္မေျပေတာ့ပါက ေရွ႕တစ္ရြာတြင္ တြံေတးထိ ဆိုင္ကယ္လမ္းေပါက္၍ ဆိုင္ကယ္ျဖင့္ ျပန္ႏိုင္ေၾကာင္း အၾကံျပဳပါသည္။ သို႔ေသာ္ ၁နာရီ အတြင္း ျပင္ဆင္ျပီး၍ က်ံဴလမု မွ ထြက္လာေတာ့ ၆ နာရီ ျဖစ္ေနသည္။ ေနကလည္း အေစာၾကီး၀င္သျဖင့္ အေမွာင္ထုက ခပ္ျမန္ျမန္ေရာက္လာသည္။ ေမွာင္ေမွာင္မဲမဲ ရိုးေလးထဲမွ တြံေတးသို႔ ျပန္လာရာ ည ၇ နာရီေက်ာ္မွ ေရာက္ပါသည္။

တြံေတးေရာက္၍ လိုင္းကားမ်ား မရွိေတာ့ေသာအခါ ဒလဘက္ကမ္းထိ တကၠစီငွားရပါသည္။ ဤသို႔ အဆင့္ဆင့္ျပန္ခဲ႔ရာ အိမ္ေရာက္ေတာ့ ည ကိုးနာရီခြဲျဖစ္ေနသည္။ လူအနည္းငယ္ ပင္ပန္းေသာ္လည္း ဤခရီးစဥ္ေလးသည္ ေအာင္ျမင္ ပီတီျဖစ္ဖြယ္ေကာင္းေသာ ခရီေလးျဖစ္ခဲ႔သည္။ ဤသို႔ ေက်းရြာငယ္ေလးမ်ားမွ ကေလးသူငယ္မ်ား၏ ပညာေရးကို ေထာက္ပံ႔မႈေပးေသာ လုပ္ငန္းသည္ ေကာင္းမြန္ေသာ လုပ္ငန္းတစ္ခုျဖစ္သည္။ ခ်ိဳ႕တဲ႔၍ ပညာမသင္ႏိုင္၊ စာအုပ္စာေရးကိရိယာ မျပည့္စံု၍ ပညာမသင္ႏိုင္စသည့္ အျဖစ္မ်ားကို မလိုလားပါ။ ထို႕ေၾကာင့္ တက္ႏိုင္သေလာက္ လက္လွမ္းမွီရာ ေဒသမ်ားအား ယခုကဲ႔သို႔ သြားေရာက္ေထာက္ပံ႔ေပးေ၀ခ်င္ပါသည္။ ေထာက္ပံ႔ေပးေ၀ႏိုင္ေအာင္လည္း ၾကိဳးစားပါသည္။ ေစတနာရွင္၊အလွဴရွင္မ်ားကိုလည္းမ်ားစြာ ေက်းဇူးတင္ပါသည္။ ေစတနာရွင္မ်ား၏ အလွဴေငြမ်ားမရွိလွ်င္လည္း ျဖစ္လာမည္မဟုတ္ပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ပါသည္။

ယခုသြားေရာက္လွဴဒါန္းေသာ မအူပင္ခရိုင္ အဂါးအုပ္စုရွိ ေက်းရြာစုစုေပါင္း ငါးရြာမွ ေလးရြာအား ေပးလွဴျပီးျဖစ္သည္။ ထိုအုပ္စု အတြက္ ရြာတစ္ရြာက်န္ေနပါေသးသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုရြာအား လာမည့္ ဒီဇင္ဘာလ တြင္သြားေရာက္ ေပးအပ္လွဴဒါန္းမည္ဟု႔ ေမွ်ာ္မွန္းထားပါသည္။ ေက်ာင္းသားဦးေရ (၁၅၀)ခန္႔ရွိပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ပါ၀င္လွဴဒါန္းလိုေသာ ေစတနာရွင္မ်ား ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ မည္ကဲ႔သို႔လွဴဒါန္းခ်င္သည္ကိုပါ ေျပာျပႏိုင္ပါသည္။ ဆက္သြယ္ရမည့္အီးေမးလ္လိပ္စာက mmaung07@gmail.com ျဖစ္ပါသည္။ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် လိုက္ပါႏိုင္ပါသည္။

ထိုကဲ႔သို႔ မိမိတို႔တက္ႏိုင္သေလာက္ ပညာေရးေထာက္ပံ႔မႈလုပ္ငန္းမ်ားကို ေဆာင္ရြက္ျခင္းျဖင့္ ကုသိုလ္ျပဳၾကပါဟု တိုက္တြန္းလိုက္ပါသည္။

ဖိုးသူေတာ္ (၁၈.၁၀.၂၀၀၉)

တိမ္တမွ်င္ အေတြးတစ္စ

တိမ္တမွ်င္ အေတြးတစ္စ

ဆည္းဆာခ်ိန္ျဖစ္သည္။ မၾကာမီေန၀င္ေတာ့မည္။ ေကာင္းကင္၏ အခ်ိဳ႕ေနရာမ်ားသည္ လိေမၼာ္ေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ တိမ္မ်ားျဖင့္ လွပေနသည္။အမ်ိဳးအမည္မသိေသာ ငွက္ကေလးမ်ားလည္း ဟိုတစ္စုသည္တစ္စုျဖင့္ ပ်ံ၀ဲေနၾကသည္။ အိပ္တန္းသို႔ျပန္ရန္အတြက္ျဖစ္ေပလိမ္႔မည္။ ျမစ္ျပင္သည္ လႈိင္းၾကက္ခြပ္ေလးမ်ားျဖင့္ လႈပ္ရွားသက္၀င္ေနသည္။ ဟိုဟိုဒီဒီ ေမွ်ာပါေနေသာ ေဗဒါ အစုစုတို႔သည္လည္း ျမစ္ျပင္၊လႈိင္းၾကက္ခြပ္ေလးမ်ားႏွင့္ ကာရံညီစြာ ေမွ်ာပါေနသည္။ ေလွဦးထိုးခြဲ၍ ဖြာက်ေနေသာ ေရဖြားမ်ားသည္ပင္ ၾကည့္၍ေကာင္းေနသည္။ အင္ဂ်င္စက္သံက မွန္မွန္ထြက္ေပၚေနသည္။ သို႔ေသာ္ စိတ္အာရံုမ်ားက နီးနီးေ၀းေ၀းပ်ံ႕လြင့္ေနေသာေၾကာင့္ အင္ဂ်င္သံထြက္ေပၚေနသည္ကို သတိမထားမိေခ်။ သို႔တည္းမဟုတ္ နားမ်ားက အလိုအေလ်ာက္ အင္ဂ်င္သံကို ဥပကၡာျပဳထားျခင္းျဖစ္ႏိုင္သည္။

လူ႕ဘ၀ဟူသည္ ၀ါက်င့္က်င့္ျမစ္ျပင္လည္းျဖစ္ႏိုင္သည္။ ထိုျမစ္ျပင္ေပၚရွိ လိႈင္းၾကက္ခြပ္ေလးမ်ားလည္းျဖစ္ႏိုင္သည္။ ဟိုမွာသည္မွာေမွ်ာပါေနေသာ ေဗဒါအုပ္မ်ားလည္းျဖစ္ႏိုင္သည္။ အိပ္တန္းျပန္ ငွက္ကေလးမ်ားကဲ႔သို႔လည္း ျဖစ္ႏိုင္ေသးသည္။ ထို႔ျပင္ လူ႕ဘ၀ဟာ လူ႕ဘ၀ပင္ ျဖစ္ေနႏိုင္ပါေသးသည္။

ျမစ္တစ္ခု၏ ေက်ာေပၚတြင္ လူ႕ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာကို ထမ္းပိုးထားသည္။ ထိုဘ၀မ်ားသည္ပင္ ျမစ္တစ္ခု၏ ဘ၀ျဖစ္ေနသည္။ လူတစ္ေယာက္စီတြင္ ေမြးဖြားလာကတည္းက လူအျဖစ္ရွင္သန္ရန္ အဂၤါရပ္မ်ားပါလာပါသည္။ ထိုသို႕ လူအျဖစ္ရွင္သန္ရန္ အရာမ်ားႏွင့္အတူ ဘ၀တစ္ခုပါတြဲပါလာပါသည္။ ထိုအရာသည္ ထိုသူ၏ ဘ၀ပင္ျဖစ္သည္။ သူ႕ဘ၀၏ အဆိုးအေကာင္းအက်ိဳးအေၾကာင္းမ်ားကို သာမန္အားျဖင့္ ငယ္ရြယ္စဥ္မွာ ပတ္၀န္းက်င္က မ်ားစြာေဖာ္ေဆာင္ ေျပာင္းလဲေသာ္လည္း ၾကီးပ်င္း၍ လူလားေျမာက္လာေသာအခါ မိမိကိုယ္တိုင္ ဖန္တီးေဖာ္ေဆာင္ ေျပာင္းလဲ လာရပါသည္။ ထိုသို႔ဖန္တီးလာေသာ ဘ၀ပိုင္ရွင္မ်ား (က်ားႏွင့္မ) တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး (ဘ၀တစ္ခုႏွင့္တစ္ခု) ေပါင္းစပ္ၾကသည္။ အိမ္ေထာင္ျပဳသည္ဟု ေယဘုယ်အားျဖင့္ေခၚႏိုင္ပါသည္။ ထိုသို႔ေပါင္းရာတြင္ တစ္ႏွင့္တစ္ေပါင္းသည္လည္းျဖစ္ႏိုင္သည္။ အေပါင္းတစ္ႏွင့္ အႏုတ္တစ္ ေပါင္းသည္လည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။ အေပါင္းတစ္ အႏုတ္ ႏွစ္လည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။ ေပါင္းေတာ့ ေပါင္းၾကသည္။ ရလဒ္အေျဖမည္ေရြ႕မည္မွ်ကို စိတ္၀င္စားၾကသည့္ပံုမေပၚေခ်။ ေပါင္းအဆင္ေျပ၍ ဂဏာန္းအနည္းငယ္ ၫွိျပီး ေပါင္းျခင္းျဖစ္ႏိုင္သည္။

ေနလံုး၀ ၀င္သြားသည္။ ၀န္းက်င္တစ္ခုလံုးသဲကြဲစြာမျမင္ရေတာ့ပါ။ ေမွာင္သြားသည္ဟုမဆိုလိုပါ။ ေန႔ခင္းအလင္းေရာင္မ်ား ေပ်ာက္ကြယ္၍ ညအလင္းေရာင္ တစ္မ်ိဳးျဖစ္လာျခင္းျဖစ္သည္။ ေကာင္းကင္တြင္ ၾကယ္တစ္လံုး ထင္းထင္းၾကီး ေတာက္ေနသည္။ ထိုၾကယ္၏ အလင္းေရာင္လည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။ မဟုတ္ေလာက္ပါ။ ဟုတ္ေကာင္းလည္း ဟုတ္ႏိုင္သည္။ သဘာ၀ည အလင္းေရာင္အျပင္ လူတို႔ဖန္တီးထားေသာ အလင္းထုတ္သည့္ အရာမ်ားမွလည္း အလင္းေရာင္တစ္ခ်က္ခ်က္ရသည္။ ရုတ္တရက္ ေကာင္းကင္ကိုေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ တစ္လံုးတည္းေသာ ၾကယ္ၾကီးအျပင္ ၾကယ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေကာင္းကင္တြင္ ဖရုိဖရဲ ျပန္႔က်ဲေနသည္။ အခ်ိဳ႕ေနရာမ်ားမွာေတာ့ မဲမဲ သာျမင္ရသည္။ တိမ္ဖံုးေနျခင္း ျဖစ္မည္။ လူ႕ဘ၀တြင္လည္း တစ္ခ်ိဳ႕က ၾကယ္မ်ားလို လင္းေန၍ တစ္ခ်ိဳ႕က တိမ္ဖံုးေနတက္သည္။

တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ လွ်ပ္စီးလက္သြားသည္။ ၾကည့္၍ပင္ေကာင္းေနေသးသည္။ မိုးရြာမွာေတာ့ စိုးရိမ္မိသည္။ ျမစ္၏ ေက်ာေပၚ ေလွ၏ ၀မ္းထဲတြင္ လူ႔ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာသည္ လူ႕ဘ၀မ်ားဆီသို႔ဦးတည္ေနၾကသည္။ ထိုဘ၀မ်ားထဲတြင္ ခင္ဗ်ား ကၽြန္ေတာ္ ၊ သူ ၊ ေယာက္ကၤ်ား ၊ မိန္းမ မ်ားပါေနႏိုင္သည္။

လူ႕ဘ၀တြင္ အခ်စ္ဆိုသည္မွာ ၾကယ္တစ္လံုးကဲ႔သို႔ အလင္းေရာင္တစ္မ်ိဳးျဖစ္သည္။ ထိုလူ႕ဘ၀မ်ားထဲတြင္ ကၽြန္ေတာ္၏ အလင္းေရာင္လည္းပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္၏ အခ်စ္ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ့ ၾကယ္ေလးသည္ ေကာင္းကင္တြင္ လင္းေနသည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ ႏႈတ္မွ ကဗ်ာစာသားေလး တစ္ပိုဒ္ကိုတိုးတိုးေလး ရြတ္ေနမိသည္။

‘လွိဳင္းခတ္သံဂီတ... ခ်ိဳျမမပီျပင္၊ သည္ရင္မွာ ၾကယ္ျပာ..လျပာ.. ေကာင္းကင္ျပာ. ေရာင္လႊာျမဴးျပက္၊ လွ်ပ္လက္သလို အို.....လွလိုက္တာ’.. ကၽြန္ေတာ္၏ ကဗ်ာရြတ္သံေလးကို ၾကယ္ကေလး ၾကားမယ္မထင္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္တစ္ခါ အခြင့္အေရးေလးမ်ား ရခဲ႔ရင္ေတာ႕ ၾကယ္ကေလး ၾကားေအာင္ ကဗ်ာေလး ရြတ္ျပခ်င္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကိုသိပ္ခ်စ္သည္။

အင္ဂ်င္သံ သဲ႔သဲ႔ေလးျပန္ၾကားလာရသည္။ စိတ္သည္ အေတြးမ်ားေနာက္ကို တေကာက္ေကာက္လိုက္ေနရာမွ ပတ္၀န္းက်င္ကို သတိထားမိလာသည္။ ဟိုးလွမ္းလွမ္းတြင္ မီးေရာင္ျပျပမ်ား ျမင္ေနရသည္။ မၾကာမီ ဆိပ္ကမ္သို႔ ကပ္ေတာ့မည္။ အင္ဂ်င္သံသည္ မွန္မွန္ပင္ ထြက္ေပၚေနသည္……..။

အမွတ္တရ……………..

ဖိုးသူေတာ္ ( ၁၉.၁၀.၂၀၀၉)

သုညနာရီႏွစ္ဆယ့္ငါးမိနစ္..

Photo source : by phoethutaw

what's wrong my facebook ?

ဘယ္လိုျဖစ္တာပါလိမ္႔

တညေနလံုး Facebook သံုးေနတာ အေကာင္း၊ ညဘက္သန္းေခါင္ေလာက္မွ ဘာထျဖစ္လည္းမသိဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္အေကာင့္ကို ေပးမ၀င္ေတာ့ဘူး။ အေပၚမွာျပထားတဲ႔ ပံုေတြအတိုင္းေပၚလာကုန္ေရာ။ ဒါနဲ႔ ဘေရာက္ဇာမ်ဳိးစံုေျပာင္းျပီး အၾကိမ္ၾကိမ္၀င္တယ္။ ၀င္ရတဲ႔ အခါ ၀င္တယ္။ မရတဲ႔အခါ မရဘူး။ ကိုယ့္ ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ ဘေရာက္ဇာေတြရဲ႕ နည္းပညာအမွားမ်ားလားလို႔ ေတြးမိျပီး ႏိုင္ငံျခားက မိတ္ေဆြကို လည္း ၀င္ခိုင္းျပီးၾကည့္တယ္။ ဒီမွာျဖစ္သလိုပဲျဖစ္ေနတယ္။ Friend List ကေပ်ာက္ျပီး သုညျဖစ္ေနတယ္။ ဒါကပရိုဖိုင္ကို ၀င္ရတုန္းေလး ျမင္ရတာ။ Home ကို၀င္လိုက္ေတာ့ Friend List ေပ်ာက္ေနေတာ့ ဘာျဖစ္တုန္းဆိုေတာ့ ကိုယ္လုပ္ထားတဲ႔ events ေတြနဲ႔ Fans လုပ္ထားတဲ႔ဆီက events ေတြပဲတက္ေနတယ္။ သူငယ္ခ်င္းစာရင္းရွိလူမ်ား ရဲ႕ events ေတြလံုး၀ မရွိေတာ့ဘူး။ ဒါနဲ႔ ကိုယ့္ရဲ႕ ကြန္႔မန္႔ေလးေတြမွာ ေပၚေနတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ လင့္ကို ႏွိပ္ျပီး သူ႕ပရိုဖိုင္ကို သြား. ေရာက္မွ.. ကိုယ့္ ပရိုဖိုင္ကို ျပန္၀င္ေတာ့လည္း ျပန္ဟုတ္သြားတယ္။ အဲ႔ဒါေတြရဲ႕ စုစုေပါင္းၾကာခ်ိန္က ၄၅ မိနစ္ေလာက္ျဖစ္တယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ Facebook ကို ဘန္းျပီလားဆိုျပီး ေက်ာ္ခြ၀င္ေတာ့လည္း အဲ႔လိုပဲ ျဖစ္ေနတယ္။ ခုေတာ့ ေရးရင္း လုပ္ရင္းနဲ႔ ေတာ့ ျပန္ရေနသလို။ ဘာေတြမ်ားလည္းကြယ္။ ဖိုးသူေတာ္ကို ရြာသူမ်ား ေႏွာက္ယွက္ေလေရာသလား။။

PS. ေျပာရင္းဆိုရင္းကို Home မွာ တျခားသူေတြရဲ႕ events ေတြေပ်ာက္ကုန္ျပန္ျပီး။ လည့္စားေလသလား မ်က္ႏွာစာအုပ္ရယ္။

ဖိုးသူေတာ္

၁၅.၁၀.၂၀၀၉

၃နာရီ ၅၂ မိနစ္။

ႏႈတ္ခမ္းေထာင့္မွာ ခိုတြဲသီေနတဲ႔ ခ်စ္ျခင္း

ႏႈတ္ခမ္းေထာင့္မွာ ခိုတြဲသီေနတဲ႔ ခ်စ္ျခင္း.

ႏႈတ္ခမ္းေထာင့္မွာ

အခ်စ္ဆိုတာေလး သီတန္းေနတယ္..

တံစျမိတ္ေအာက္မွာ

ေရစက္ ကေလးေတြ ခိုတြဲေနသလို

အခ်စ္ဆိုတာေလးေတြ ခိုေနတယ္

ထြက္က်တဲ႔ စကားလံုးတိုင္း

ႏႈတ္ခမ္းေထာင့္မွာ

အခ်စ္ဆိုတာ ေတြ ပါေနတယ္..

ကၽြန္ေတာ့္ ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားမွာ ခိုတြဲေနတဲ႔

အခ်စ္ စကားလံုး ေရစက္ေလးေတြက

တေပါက္ေပါက္ က်ေနတယ္

သက္တန္႕ေတြေပၚလို႔ မိုးေတြစဲသြားခ်ိန္ထိေပါ႔....

ႏႈတ္ခမ္းေထာင့္မွာခိုတြဲသိေနတဲ႔

ခ်စ္ျခင္းေရစက္ေတြ

ေလေတြတိုက္လို႔ ႏႈတ္ခမ္းေထာင့္စြန္းကေန

ေအာက္ကို က်ကုန္ျပီ...

ဒါကို မသိတ႔ဲ သူေတြက

သြားရည္ တျမားျမား က်တယ္ထင္မယ္

ခု ေအာက္က်လုက်ခင္ ႏႈတ္ခမ္းေထာင့္မွာ

သီတြဲခိုေနတဲ႔ ခ်စ္ျခင္းရဲ႕

အေၾကာင္းေတြေျပာခ်င္လို႔ပါ..

မလုပ္ပါနဲ႔ ဒီလို ေလွာင္ေျပာင္မႈေလးေတာ့

ႏႈတ္ခမ္းေထာင့္ေလး ေကြးရံုေလး

ျပံဳးသြားတယ္

အဲ႔ဒီ ႏႈတ္ဖ်ားမွာ သီတြဲခိုေနတဲ႔ ခ်စ္ျခင္းေတြဟာ ..

ဟိုး.. စၾကာ၀ဠာ အေ၀းဆီက လြင့္စင္လာတဲ႔

ႏူးည့ံမႈေတြ အားလံုးရဲ႕ ကမ္းဆံုး..

တိက် ရုပ္နာမ္မရွိတဲ႔ ေမတၱာဆိုတာနဲ႔ ေပါင္းစံုမိျပီး

ငါမင္းကို ခ်စ္တယ္လို႔ ေျပာထြက္ခဲ႔တာပါ

ႏႈတ္ခမ္းေထာင့္က တြဲခိုေနတဲ႔

ခ်စ္ျခင္းေရစက္ငယ္ဟာ

လြင့္စင္လာတဲ႔ ေမတၱာနဲ႔ေပါင္းျပီး

သံေယာစဥ္ျဖစ္ေစမဲ႔ နားစည္ရဲ႕

အာရံုေၾကာကို ရိုက္ခက္ေစျပီးမွ

ငါ႔ရင္ထဲက ခ်စ္ျခင္းေတြကို ထုတ္ျပခဲ႔တာပါ...

ဒီခ်စ္ျခင္း ေရစက္ကေလးရဲ႕ အဆံုး..

နားစည္ရဲ႕ အေၾကာထံုး..

ႏွလံုးသားရဲ႕ ေသြးေၾကာ..

ဦးေႏွာက္ရဲ႕ အာရံုခံအဂၤါ

ဒါေတြ ေပါင္းစံုျပီးမွ ခ်စ္ျခင္းကိုလက္ခံ တုန္႔ျပန္မႈေတာ့ ေပးပါ..

ႏႈတ္ခမ္းေထာင့္ေလး ေကြးရံု ၿပံဳးသြားတယ္.

အခ်စ္ေရေပါက္ေလး တစ္စက္က်သြားတယ္.

ၾကယ္ကေလး လက္ခနဲ႔ တစ္ခ်က္ျဖစ္ျပီး..

ပန္းတစ္ပြင့္ အစြမ္းကုန္ပြင့္လိုက္တယ္.

ႏႈတ္ခမ္းေထာင့္ေလး လႈပ္သြားတယ္.

ခ်စ္တယ္….။ ။

ဖိုးသူေတာ္

၄.၁၀.၂၀၀၉

၃ နာရီ ၁၅ မိနစ္..။ ။

Photo Source : Internet

ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ အႏုပညာ

ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ အႏုပညာ

အႏုပညာဆိုသည္မွာ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ မ်ားစြာမနီးကပ္သလို မ်ားစြာလည္း မေ၀းကြာပါ။ အေၾကာင္းမူ ကၽြန္ေတာ္သည္ စာအုပ္စာေပမ်ားကို ႏွစ္သက္သည္။ ကဗ်ာမ်ား၊စကားေျပအေရးမ်ား၊အက္ေဆးမ်ား၊ ၀တၳဴတို ရွည္မ်ား၊ ကၽြန္ေတာ္နားလည္ႏိုင္ေသာ ပန္းခ်ီကားမ်ား၊ တျခားေသာ ဖန္တီးမႈ အႏုပညာမ်ား အစရွိသည္တို႔ ကို သေဘာက်သည္။ ဒါကိုပဲ အႏုပညာႏွင့္ မေ၀းဟု ေျပာ၍ရသည္။ တနည္းဆိုျပန္ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္ သည္ အႏုပညာရွင္လို႕ ေျပာလို႕ရသူမ်ားလို အႏုပညာဖန္တီးမႈ အားနည္းသည္။ ကဗ်ာဆိုလွ်င္လည္း ခံစားခ်က္သက္သက္မ်ားကို စကားလံုးနည္းစြာႏွင့္သာ ဖန္တီးႏိုင္သည္။ စကားလံုးၾကြယ္၀စြာ နိမိတ္ပံုမ်ားစြာ ျဖင့္ မဖန္တီးတက္ပါ။ ထိုသို႕ခံစားခ်က္ကိုပင္ အႏုပညာေျမာက္စြာ ဖန္တီးထားေသာ ကဗ်ာမ်ား စာမ်ားကို မ်ားစြာႏွစ္သက္သည္။ ၀တၳဴဆန္ဆန္ဆိုလ်င္ စိတ္ကူးထဲမွာပင္ ဇာတ္အိမ္ေလးေဆာက္မိသေလာက္ပဲ ရွိသည္။ စာရြက္ေပၚ ခ်၍ပင္ မေရးမိေခ်။

လူတို႔သည္ မိမိတို႔လက္ခံႏိုင္သေလာက္ကိုပင္ လက္ခံႏိုင္သည္။ ထိုထက္ပို၍ လက္ခံလိုလွ်င္ေသာ္ လည္းေကာင္း လက္ခံမိလွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း အက်ိဳးေက်းဇူးမ်ားစြာ ျဖစ္ထြန္းႏိုင္မည္ မဟုတ္ဟုယူဆပါသည္။ ဆိုလိုသည္မွာ ဒါေလးႏွင့္ပင္ တင္းတိမ္ေရာင့္ရဲေတာ့မည္ မည္သို႔မွ် အသစ္ကို ဖန္တီးေတာ့မည္ မဟုတ္ဟုေျပာလိုရင္း မဟုတ္ပါ။ တကယ္ေတာ့ အႏုပညာေျမာက္ျခင္း အႏုပညာျဖင့္ ေနထိုင္ျခင္း အစရွိသည္တို႔ကို ေျပာဆိုေဆြးေႏြးရန္ ကၽြန္ေတာ္သည္ မပိုင္ႏိုင္ပါ။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ကၽြန္ေတာ္သည္ ထိုကဲ႔သို႕ အစရွိေသာ စကားလံုးမ်ားကို ေသခ်ာ နားမလည္၍ေသာ္လည္းေကာင္း ထိုကဲ႔သို႕ျပဳမႈေနထိုင္မည္ မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ လည္းေကာင္းျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္မည္ကဲ႔သို႔ ေနထိုင္ပါသနည္းဆိုေသာ္ ကၽြန္ေတာ္သည္ ပတ္၀န္းက်င္ႏွင့္ လိုက္ေလ်ာ ညီေထြစြာ ေနထိုင္ပါသည္။

အႏုပညာျဖင့္ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း သူမ်ားကို အႏုပညာရွင္ အျဖစ္လည္းေကာင္း၊ တနည္း သူလုပ္တက္ေသာ အလုပ္ သူ႕ဘ၀အတြက္ လုပ္သင့္ေသာ အႏုပညာအလုပ္ကို လုပ္ေနေသာသူမ်ားဟု လည္းေကာင္း ျမင္ပါသည္။ ထိုသို႕ျမင္ျခင္းမွာ သာမန္ျမင္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ သာမန္ထက္ပို၍ တနည္းေျပာဆိုလွ်င္ အႏုပညာ ေျမာက္စြာ ေနထိုင္၍ အႏုပညာမွ အႏုပညာဟု၍ မ်က္စိမိတ္ေအာ္မည့္သူမ်ားကို ကၽြန္ေတာ္ ေျပာဆိုႏိုင္ရန္ စကားလံုးမရွိပါ။ မေျပာဆိုတက္ပါ။ အႏုပညာသည္ ဖန္တီးမႈလည္း ပါသလို အႏုပညာရွင္၏ စိတ္သႏၱာန္မွ ထြက္ေပၚလာေသာ ကြန္႔ျမဴးလာေသာ ကိစၥရပ္မ်ားကို ၾကားခံမီဒီယံ တစ္ခု အသံုးျပဳ၍ ေဖာ္ထုတ္ျပသျခင္း ျဖစ္သည္။ ဤသည္မွာ အႏုပညာရွင္၏ ဖန္တီးမႈအားႏွင့္ စိတ္သႏၱာန္ကြန္႔ျမဳးမႈေပၚမူတည္၍ မ်ားစြာ ကြဲျပားႏိုင္ပါသည္။ စိတ္သႏၱာန္မွ ဆိုေသာ္လည္း တစ္ခ်ိဳ႕ လုပ္၍ယူထားေသာ အရာမ်ားႏွင့္ ေပါင္းဖက္မည္ဟု ထင္ပါသည္။

ထိုျပင္ ကၽြန္ေတာ္သည္ မည္သို႕ေသာသူမ်ားကို အႏုပညာရွင္ မည္သို႔သူမ်ားကေတာ့ အႏုပညာရွင္ မဟုတ္ဟူ၍ ေသခ်ာစြာ မခြဲျခားႏိုင္ေသးပါ။ စာေရးဆရာကို အႏုပညာရွင္ဟုေျပာရမည္ဆိုလွ်င္ စာေရးတိုင္ အႏုပညာရွင္ ျဖစ္မည္ဟု ေျပာဆိုျခင္းသာျဖစ္ပါမည္။ ဆိုလိုသည္မွာ စာေရးရာတြင္ ရသစာေပ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မည္။ ရသစာေပ ဟုတ္ခ်င္မွ ဟုတ္မည္။ သမိုင္း ၊ ဇီ၀ေဗဒ ၊ မႏုႆေဗဒ၊ ဘူမိေဗဒ ၊ ဥပေဒ၊ စီးပြားေရး ၊ေဆးပညာ ၊ နည္းပညာ အစရွိေသာ ပညာရပ္ဆိုင္ရာမ်ား ေရးသား လွ်င္လည္း ျဖစ္သည္။ ထိုသို႔ေရးသားေသာသူမ်ားကို အႏုပညာရွင္ဟု ေခၚ၍ရမည္ မဟုတ္ဟုထင္ပါသည္။ ပန္းခ်ီဆရာသည္ အႏုပညာရွင္ျဖစ္ပါသည္။ ဒီဇိုင္းဆရာသည္လည္း အႏုပညာရွင္ ျဖစ္ေပေသးသည္။ သို႔ေသာ္ ကားနံပါတ္ေရးျခင္း၊ ဆိုင္ခန္း အိမ္ခန္းမ်ား ဆိုင္းဘုဒ္ ေရးသားသူသည္ အႏုပညာ ရွင္ဟု ေျပာ၍ရမည္မဟုတ္ပါ။ တနည္းဆိုေသာ္ ဖန္တီးမႈႏွင့္ စိတ္သႏၱာန္မွကြန္႔ျမဴးမႈကို အရင္းခံ၍ လုပ္ေဆာင္တက္၊ေဖာ္ျပတက္ေသာ သူမ်ားကို အႏုပညာရွင္ ဟု ေျပာ၍ရမည္ထင္ပါသည္။

ကၽြန္ေတာ္သည္ ဘ၀တြင္ အႏုပညာရွင္ဟု ေျပာ၍ရေသာ တနည္း အႏုပညာလုပ္ငန္းျဖင့္ အသက္ေမြးေၾကာင္းျပဳ ေသာသူမ်ားႏွင့္ မ်ားစြာ မေပါင္းဘူးပါ။ အဆိုေတာ္၊ စာေရးဆရာ၊ ပန္းခ်ီဆရာ အစရွိသျဖင့္ သာမန္သိကၽြမ္းသူ မ်ားသာ ရွိေသာေၾကာင့္ အႏုပညာရွင္ဟု ေျပာဆိုလို႔ရမည္သူမ်ားႏွင့္ သူတို႔၏ဘ၀ေနထိုင္ပံုကို ေသခ်ာမသိပါ။ သာမန္အခ်ိန္တြင္ သာမန္သာေနထိုင္မည္ဟု ယူဆပါသည္။ အႏုပညာအလုပ္လုပ္ေနေသာအခ်ိန္ အႏုပညာ ဇ်န္၀င္စားေနေသာ အခ်ိန္ဆိုလွ်င္ေတာ့ သာမန္ထက္ပိုမည္ဟု ထင္ပါသည္။

ကဗ်ာမ်ား၊ ပန္းခ်ီမ်ား၊ စာမ်ားကို ဖတ္ရႈ႕ၾကည္ရႈ႕ေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ္ နားလည္ႏိုင္မႈ ကၽြန္ေတာ္ျမင္သြားေသာ အျမင္ ကၽြန္ေတာ့္လက္ခံႏိုင္မႈႏွင့္သာ ကၽြန္ေတာ္တိုင္းတာပါသည္။ ဖန္တီးထားေသာ အႏုပညာရွင္ ေပးခ်င္ေသာ ျပခ်င္ေသာ ေျပာခ်င္ေသာ အရာကို ကၽြန္ေတာ္လည္း ကၽြန္ေတာ္အဆင္ေျပသလိုသာ ရႏိုင္ပါသည္။ အတင္းအက်ပ္ၾကီး လုပ္၍မရေသာ အရာမ်ားျဖစ္သည္။ တနည္းဆိုေသာ သာမန္လူခ်က္ခ်င္းသိႏိုင္ေသာ ကိစၥမ်ားကို ကၽြန္ေတာ္ လက္ခံ၍ မရ မသိဘူးဆိုလွ်င္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္၏ အသိဥာဏ္တိမ္မႈသာ ျဖစ္ပါလိမ္႔မည္။ ကၽြန္ေတာ္ မသိပါပဲႏွင့္ ေကာင္းပါသည္၊ ေကာင္းလိုက္တာ၊ ဘယ္လို ဘယ္ပံုဆိုသည္ကို မေျပာဆိုတက္ပါ။ ေျပာဆိုမည္ဆိုလွ်င္လည္း ျမင္းထိန္းငတာလို ငျဖီးသာျဖစ္ပါလိမ္႔မည္။

ကၽြန္ေတာ္သည္ အႏုပညာ ဂီတ ႏွင့္ပတ္သက္လွ်င္လည္း အနည္းေတာ့ သူမ်ားထက္စာလွ်င္ ေ၀းကြာပါလိမ္မည္။ ဂီတကို မခံစားတက္လို႔ေတာ့ ဟုတ္လိမ္႔မည္ မဟုတ္ပါ။ ဂီတ ဆိုသည္ကို တိရစၦာန္မ်ားပင္ ခံစားႏိုင္စြမ္းရွိမည္ဟုထင္ပါသည္။ တနည္းဆိုေသာ္ ကၽြန္ေတာ္သည္ ဆူညံေပါက္ကြဲလြယ္ေသာ သီခ်င္းမ်ားႏွင့္ သဟဇာတ ျဖစ္ေသာသူ မဟုတ္ပါ။ ေအးစက္စက္ဆိုလွ်င္လည္း သည္းခံကာနားေထာင္ႏိုင္စြမ္းေတာ့ ရွိပါသည္။ သာမန္ရိုက္ခ်က္မ်ားႏွင့္သာ တီးေသာ ဂီတမ်ားႏွင့္ ဖန္တီးမႈမ်ားႏွင့္ ပိုမို၍ သဟဇာတ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုျပင္လူတို႔ တီးခက္ေသာ အႏုပညာပစၥည္းမ်ားမွ ထြက္ေသာ အသံမ်ားကို မ်ားစြာသေဘာက်ပါသည္။ ေလ့လာမႈအားနည္း၍ လူတီးခက္ေသာ မ်ားစြာေသာ အႏုပညာပစၥည္းမ်ားကို နားမေထာင္ဘူးေသာ္လည္း နားေထာင္ဘူးသမွ် ဗံု၊ ပတၱလား၊ ေစာင္းမွ စ၍ မဒလင္၊ ဂစ္တာ ၊ တေယာ၊ စႏၷယား ႏွင့္ တီး၀ိုင္းသံမ်ားထိ ႏွစ္သက္ပါသည္။ ဆူညံပြက္ေလာရိုက္ေနျပီဆိုလွ်င္ေတာ့ အေျခအေန အခ်ိန္အခါအရသာ လက္ခံႏိုင္စြမ္းရွိျပီး သာမန္ဆိုလွ်င္ေတာ့ လက္ခံႏိုင္စြမ္းမရွိပါ။

အထက္ေဖာ္ျပပါ အေၾကာင္းအရာမ်ားသည္ ကၽြန္ေတာ္၏ တသီးပုဂၢိဳလ သိျမင္မႈသက္သက္သာျဖစ္ပါသည္။ မည္သို႔ေသာ အႏုပညာ အလုပ္ျဖင့္ သက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းမႈျပဳေနသူမ်ား၊ အႏုပညာရွင္မ်ားကို ေျပာဆိုျခင္းမဟုတ္ပါ။ တစ္ခါတစ္ရံစဥ္းစားမိသည္မ်ားကို ေရးျခင္းသာျဖစ္သည္။ ဤသို႔ျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ အႏုပညာမွာ အနီးၾကီး မဟုတ္သလို မေ၀းေသးသည္ဟု ေျပာလို႔ရပါသည္။

ဖိုးသူေတာ္

၀၁.၁၀.၀၉

၂နာရီ ၄၉ မိနစ္။

photo source : Internet

ကၽြန္ေတာ့္အခန္း

ကၽြန္ေတာ့္အခန္း

ကၽြန္ေတာ့္ အခန္းေလးသည္ ၁၂ x ၁၅ေပ ပတ္လည္ေလာက္ေတာ့ရွိမည္ျဖစ္သည္။ တစ္ေယာက္တည္း ေနျခင္းမဟုတ္ပါ။ အခန္းေဖာ္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရွိသည္။ အခန္းထဲတြင္ကုတင္ ႏွစ္လံုးရွိသည္။ ကုတင္ ႏွစ္လံုးအလည္တြင္ စားပြဲအပုတစ္လုံးရွိသည္။ အခန္းေဖာ္သူငယ္ခ်င္းမွာ အိမ္ေထာင္သည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ရံဖန္ရံခါ အိမ္ျပန္တက္သည္။ တကယ္တန္းဆိုေသာ္ ကၽြန္ေတာ့္ အခန္းသည္ ကၽြန္ေတာ္ ညဘက္ ၀င္အိပ္ရာ ေက်ာခ်ရ ေနရာတစ္ခုပင္ ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ အလုပ္ထဲႏွင့္ အျပင္ ေနာက္ျပီး ကြန္ပ်ဳတာေရွ႕တြင္သာ အခ်ိန္ကုန္မ်ားေလ့ရွိသူျဖစ္သည္။ မည္သို႔ပင္ဆိုေစ ကၽြန္ေတာ့္အခန္းထဲရွိ ကုတင္ေပၚတင္ ခဏလွဲျပီး တစ္ခုခုစဥ္းစားတာ ျဖစ္ျဖစ္ စာအုပ္ဖတ္တာျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္သေဘာက်သည္။

ကၽြန္ေတာ့္ ခုတင္သည္ ကၽြန္ေတာ့လို ခပ္ပိန္ပိန္လူတစ္ေယာက္အတြက္ အနည္းငယ္ၾကီးေနသည္။ ျပီး သာမန္ကုတင္ေတြထက္လည္း ျမင့္သည္။ ကၽြန္ေတာ့္ခုတင္ ေပၚတြင္ ေခါင္းအုန္း ႏွစ္လံုးရွိသည္။ တစ္လံုးက ေခါင္းအုန္းရန္ႏွင့္ က်န္တစ္လံုးက ေခါင္းရင္းမွာ ထားရန္ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္က ည အိပ္ရင္ ျခင္ေထာင္ႏွင့္ ေခါင္းထိေနလွ်င္မအိပ္တက္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ေနာက္ထပ္ ေစာင္ ႏွစ္ထည္ရွိသည္။ တစ္ထည္က ေအာက္တြင္ ခင္းရန္ႏွင့္ တစ္ထည္က ျခံဳရင္ ျခံဳ မျခံဳရင္ ဗိုက္ေပၚတင္အိပ္ေသာ ေစာင္ျဖစ္သည္။ ေစာင္ကို ဗိုက္ေပၚတင္မအိပ္ရရင္ အိပ္မေပ်ာ္ေသာ အက်င့္လည္းရွိသည္။ အုန္းအိပ္သည့္ ေခါင္းအုန္းေဘးတြင္ ကၽြန္ေတာ္ ပိုင္ဆိုင္သည့္ စာအုပ္အနည္းငယ္မွ စာအုပ္အခ်ိဳ႕သည္ ဘယ္ညာ ႏွစ္ဘက္တြင္အျမဲရွိတက္သည္။ ေနာက္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္တြင္ အ၀တ္ဘီဒို မရွိေသာေၾကာင့္ ခုတင္ေျခရင္းဘယ္ဘက္ေလာက္တြင္ အ၀တ္ထည့္သည့္ အထုတ္တစ္ထုပ္သို႔မဟုတ္ ႏွစ္ထုပ္ရွိေနတက္သည္။

ခုတင္ ေခါင္းရင္း ကၽြန္ေတာ္အိပ္သည့္ အေပၚဘက္နံရံတြင္ ကၽြန္ေတာ့ ဓါတ္ပံု ႏွစ္ပံုကို ကိုယ့္ဟာကို A4 စာရြက္ႏွင့္ ပရင့္ထုတ္ထားျပီး ကပ္ထားသည္။ ထိုဓါတ္ပံု ၂ ပံု အထက္ဘက္ တံခါးေဘာင္ႏွင့္ ကပ္ရပ္တြင္ က်ိဳက္ထီးရိုးဘုရားက ၀ယ္လာေသာ ေရႊမံႈကပ္ က်ိဳက္ထီးရိုးဘုရားပံုေလး ခ်ိတ္ထားသည္။ ဘယ္ဘက္ေဘးနံရံတြင္ ေရေဆးပန္းခ်ီကား ႏွစ္ ခ်ပ္ ကိုလည္း ပရင့္ထုတ္ျပီး ကပ္ထားသည္။

ခုတင္ေဘးက စားပြဲသည္ ကၽြန္ေတာ့္ စားပြဲလိုျဖစ္ေနသည္။ ထိုစားပြဲေပၚတြင္ ကၽြန္ေတာ့္ စာအုပ္စာတန္းေတြ စာရြက္ေတြ ႏွင့္ အမ်ိဳးအမည္မ်ားစြာတပ္စရာပစၥည္းမ်ား ရႈပ္ပြေနသည္။ ထိုအခန္းမွာစေနကတည္းက ယေနတိုင္ ရွင္းလင္းျခင္းမရွိပဲ ရႈပ္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုစားပြဲေပၚမွာပဲ ကၽြန္ေတာ့္၏ သြားတိုက္တံ သြားတိုက္ေဆးႏွင့္ က်န္ေရခ်ိဳးသံုးပစၥည္းမ်ား တခါတည္းေပါင္းထားသည္။ ထိုစားပြဲသည္ ေအာက္ဘက္တြင္ ဆင့္ တစ္ခုရွိသည္။ ထို ဆင့္ေပၚတြင္ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ အခန္းေဖာ္ျပင္မည္ဆိုျပီး ဒီတိုင္းထားထားေသာ ေဆ့ဂတ္မ်ား၊ ယူပီအက္စ္မ်ား တျခား မြစိမြစ ပစၥည္းမ်ားစြာရွိသည္။ ကၽြန္ေတာ့ခုတင္ေအာက္တြင္ အသံုးမျပဳျဖစ္ေသာ ဖုန္းၾကိဳးအေဟာင္းမ်ားႏွင့္ ၀ါယာၾကိဳးအေဟာင္းမ်ားလည္း ရွိေသးသည္။ သူငယ္ခ်င္းကုတင္ေအာက္တြင္ ကၽြန္ေတာ့္ အလုပ္ႏွင့္ဆိုင္သည့္ စာအုပ္စာတန္းစာရြက္ တိုလီမိုလီမ်ားထည့္ထားေသာ စကၠဴေသတၱာ တစ္လံုးရွိသည္။ ေနာက္ျပီး သူငယ္ခ်င္း၏ ဟန္းတူးလ္စ္ မ်ား အျခားလွ်ပ္စစ္သံုးပစၥည္းမ်ားလည္း ရွိသည္။

ကၽြန္ေတာ္အခန္း ၀င္၀င္ျခင္းတံခါးေဘးတြင္ ဆင့္ကေလး တစ္ခုရွိသည္။ ထိုဆင့္အေပၚတြင္ စပီကာ အေဟာင္းတစ္လံုးရွိသည္။ ေနာက္ခံအထိုင္ခြက္မပါေသာ လွ်ပ္စစ္ေဆာ့ကတ္ဒ္ တစ္ခုရွိသည္။ ထိုဆင့္ေပၚတြင္ မလည္ေတာ့ေသာ ပန္ကာ အေဟာင္းတစ္လံုးရွိသည္။ ထိုဆင့္ကေလး ေအာက္ဘက္ ညာဘက္ေဘးတြင္ အဲ႔ယားကြန္းထည့္သည့္ စကၠဴေသတၱာအေဟာင္းတစ္လံုးရွိသည္။ ထုိအေပၚတြင္ ကၽြန္ေတာ္၀တ္ျပီးေသာ ေဘာင္းဘီမ်ားပံုထားသည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ ျခင္ေထာင္ျဖင့္အိပ္ေလ့ရွိသူတစ္ဦးျဖစ္ရာ ျခင္ေထာင္ကိုလည္း မည္သည့္အခါမွ် ျဖဳတ္သိမ္းခ်င္းမရွိပါ။ လြန္ခဲ႔ေသာ တစ္လ ေလာက္က ျခင္ေထာင္ၾကိဳးျပတ္သြားေသာေၾကာင့္ အခန္းထဲရွိ တစ္ေခ်ာင္းတည္းေသာ နက္၀က္ခ္ၾကိဳးကို ျခင္ေထာင္ၾကိဳးလုပ္ထားရာ ယခုထပ္တိုင္ျဖစ္သည္။ နက္၀က္ခ္ၾကိဳးက အေတာ္ရွည္ေနေသာေၾကာင့္ အလည္ေလာက္ကေန ျခင္ေထာင္ၾကိဳးအျဖစ္ ခဏသံုးထားျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုၾကိဳးေပၚတြင္ မေလွ်ာ္ရေသးေသာ အ၀တ္ေဟာင္းမ်ားတင္ထားသည္။ ကုတင္ေျခရင္း ေအာက္ဘက္တြင္ ဖိနပ္မ်ားထားသည္။ ေျခအိပ္အေဟာင္းမ်ားရွိသည္။ တစ္ခါေလာက္၀တ္ျပီး ထပ္မ၀တ္ျဖစ္ေတာ့ေသာ မေလွ်ာ္ရေသးေသာ ေျခအိပ္မ်ားျဖစ္သည္။

အခန္းထဲရွိ ကုတင္ေပၚတြင္ ပက္လက္လွန္အိပ္လိုက္ပါက အခန္းအလည္တည့္တည့္ရွိ မ်က္ႏွာက်က္မွာ ႏွစ္ေပ ပတ္လည္ခန္႔ေပါက္ေနသည္ကို ေတြ႕ရမည္။ အခန္းေခါင္းရင္းျပတင္းေပါက္ကလည္း မွန္ကြဲသြားရာ သစ္သားျပားေလး ျဖင့္မလံုမျခံဳေလး ျပန္ရိုက္ထားသည္။ အခန္းသည္ မသပ္မရပ္မသန္႔မရွင္းျဖစ္ေနသည္။ တစ္ခါတစ္ရံ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းမ်ား၏ သပ္သပ္ရပ္ရပ္သန္႔သန္႔ွရွင္းရွင္း အခန္းမ်ားကို သြားလည္ျဖစ္ရင္ သေဘာက်တက္သည္။ ငါ႔အခန္းလည္းရွင္းဦးမယ္ ဒီလိုမ်ိဳးဟု ေတြးတက္သည္။ ထိုအေတြးသည္ ထုိသူငယ္ခ်င္းအိမ္က ျပန္လွ်င္သူ႕အိမ္မွာပင္က်န္ခဲ႔သည္။

မည္သို႔ပင္ဆိုေစကာမူ ကၽြန္ေတာ္သည္ ကၽြန္ေတာ့္ အခန္းေလးကို သံေယာဇဥ္ရွိသည္။ အျပင္မွာဘယ္ေလာက္မိုးခ်ဳပ္မိုးခ်ဳပ္ အခန္းေလးကို ေရာက္ေအာင္ျပန္သည္။ ရႈပ္ေထြးေထြးကုတင္ေပၚတြင္သာ အိပ္သည္။ ခုတင္က ရွင္းရွင္းေလးျဖစ္ေနရင္ကို မအိပ္တက္သလို ျဖစ္ေနသည္။ တကယ္ေတာ့ စာတစ္တန္ ေပတစ္တန္ဖြဲ႕စရာမလိုေသာ ကၽြန္ေတာ့ အခန္းေလးကို ကၽြန္ေတာ္က အမွတ္တရျဖစ္ေအာင္ ေရးျဖစ္ခဲ႔သည္။ စိုင္းထီးဆိုင္ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္လို ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ အခန္းဟာ ေဆးလိပ္တိုမ်ားႏွင့္ ရႈပ္ပြမေနပါဘူး။ အခန္းထဲတြင္ကၽြန္ေတာ္ ေဆးလိပ္ေသာက္ခဲသည္။ သို႔ေသာ က်န္ေသာ အရာေပါင္းမ်ားစြာႏွင့္ ရႈပ္ေနတက္သည္။ ထိုသို႔ ရႈပ္ေနေသာ အခန္းကိုသာ ကၽြန္ေတာ္ ခင္တြယ္ေနသည္။

ဖိုးသူေတာ္

၁၉.၀၉.၀၉ (စေနေန႔)

၃ နာရီ ၀၇ မိနစ္.

photo source : Internet

ခရီးစဥ္ ၂

ခရီးစဥ္ ၂

နံနက္ ၄ နာရီေလာက္ကတည္းက လူက ႏိုးေနသည္။ ေဘးကုတင္မွ အခန္းေဖာ္ သူငယ္ခ်င္းလည္း ႏိုးလာဟန္တူပါသည္။ ခဏေလာက္ျပန္ႏွပ္ရင္ ေကာင္းမလား စဥ္းစားလိုက္ေသးသည္။ မျဖစ္ေသးပါဘူး သယ္သြားရမည့္ ပစၥည္းေတြ ေသခ်ာ မထုပ္ပိုးရေသးပဲဟုေတြးမိသျဖင့္ ထလိုက္ရပါသည္။ ထို႔ေနာက္ ပစၥည္းမ်ားထားရွိရာ အခန္းထဲသို႔သြား၍ သယ္ယူမည့္ပစၥည္းမ်ားအားေသခ်ာစြာထုပ္ပိုးျပီး မွတ္သားထားပါသည္။

ကိုယ္လက္သန္႔စင္ျခင္းေဆာင္ရြက္ျပီး သြားရန္အဆင့္သင့္ျဖစ္ေသာအခါ နာရီ ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၅ နာရီထိုး ရန္ မိနစ္အနည္းငယ္ပဲလိုေတာ့သည္။ ၀န္းအျပင္ထြက္၍ ကားငွားျပီး ပစၥည္းမ်ားတင္ျပီးေသာအခါ ၅ နာရီထိုးေလျပီ။ ခရီးလိုက္ရန္ေျပာထားေသာ ေနာက္သူငယ္ခ်င္းအား ဖုန္းဆက္၍ ႏိုးလိုက္ပါသည္။ အငွားကားေလးသည္ ေလးမွလႊတ္လိုက္ေသာ ျမွားတစ္စင္းပမာ လွ်င္ျမန္စြာ ေမာင္းလာပါသည္။ အေဆာင္မွ နန္းသီတာဆိပ္ကမ္းသို႔ မိနစ္ အစိတ္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလးသာ ေမာင္းလိုက္ရပါသည္။

တကယ္ေတာ့ ဒီခရီးစဥ္ဟာ မအူပင္ခရိုင္ အဂါးအုပ္စု တြင္ပါရွိေသာ ေညာင္ေခ်ာင္းမူလတန္းေက်ာင္းသုိ႔ ေက်ာင္းသံုးဗလာစာအုပ္ႏွင့္ စာေရးကိရိယာမ်ား သြားေရာက္လွဴဒါန္းေပးအပ္မည့္ခရီးစဥ္ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းမေလး ၂ ေယာက္ စုေပါင္းတိုင္ပင္ျပီး ေစတနာရွင္အခ်ိဳ႕၏ ထည့္၀င္လွဴဒါန္းသည့္ ေငြ၊ ပစၥည္းတို႔အား လွဴဒါန္းျခင္းပါသည္။ စစျခင္း သံုးေယာက္စလံုးသြားရန္ စီစဥ္ေသာ္လည္း အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ သူငယ္ခ်င္းမေလး ၂ ေယာက္က မလိုက္ျဖစ္ပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္းသာ ျဖစ္ေနပါသည္။ အတူေန သူငယ္ခ်င္းကို လိုက္ခဲ႔ရန္အေဖာ္စပ္ထားေသာ္ လည္းတိက်ေသာ အေျဖမရေသးပါ။ ေနာက္ လိုက္ရန္ေျပာထားေသာ ဓါတ္ပံုဆရာ သူငယ္ခ်င္း ၂ ေယာက္ကလည္း လိုက္မည္ဟု႔သာေျပာထားေသာ္လည္း အဆက္အသြယ္ မရေသးပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ ဘာျဖစ္ျဖစ္ တစ္ေယာက္တည္းလည္း လုပ္ရေတာ့မွာပဲဟု ဆံုးျဖတ္ထားပါသည္။

ည ၁၁ နာရီထိုးခါနီးေလာက္မွ အခန္းေဖာ္သူငယ္ခ်င္းက မင္းဟာက မနက္ဘယ္ႏွစ္နာရီထရမွာလဲ ဘာလဲေမးျပီး၊ အက်ိဳးအေၾကာင္းေျပာျပေတာ့ အင္း လိုက္မယ္ဟုေသာ အေျဖရ၍ ၀မ္းသာသြားပါသည္။ ၁၁ ခြဲေလာက္ၾကာေတာ့ ေနာက္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ရံုးေရာက္လာပါသည္။ နက္ဖန္အတြက္ဘာမွန္းမသိ၍ လာေမးျခင္းျဖစ္ပါသည္။ အေျခအေန အက်ိဳးအေၾကာင္းေျပာျပ၍ ခ်ိန္းလိုက္ပါသည္။ ဓါတ္ပံုရိုက္မည့္ တစ္ေယာက္ကိုလည္း အြန္လိုင္းတြင္ ေတြ႔၍ ေသခ်ာခ်ိန္းလိုက္ပါသည္။ အဆင္ေျပသြားပါသည္။

ခရီးစဥ္လိုက္မည့္ လူအားလံုး မနက္ ၆ နာရီတြင္ နန္းသီတာ ဆိပ္ကမ္းတြင္ ဆံုၾကပါသည္။ ဇတ္ ၁၀ မိနစ္ခန္႔စီး၍ ဒလ ဆိပ္ကမ္းသို႔ ေရာက္သြားပါသည္။ တြံေတးသို႔ ထြက္မည့္ လိုင္းကားေပၚသို႔ ပစၥည္းမ်ားတင္ၾကျပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ မနက္စာစား လက္ဘက္ရည္ေသာက္ၾကပါသည္။ ၆ နာရီ ခြဲေက်ာ္ေက်ာ္ ဒလဆိပ္ကမ္းသို႔ ဇတ္ သံုးခါ ကပ္ျပီးခ်ိန္ လိုင္းကားစထြက္ပါသည္။ ေရွ႕တစ္ေခါက္သြားတုန္းက လိုင္းကားသည္ ၂ နာရီ နီးပါး စီးရပါသည္။ လမ္းလည္း အေတာ္ကိုဆိုးသည္။ ခု တစ္ေခါက္ေတာ့ အသစ္ေဖာက္ထားေသာ လမ္းကို ၾကာခ်ိန္ မိနစ္ ၅၀ ခန္႔ေလာက္ျဖင့္ တြံေတးသို႔ ေရာက္သြားပါသည္။ တြံေတး ဆိပ္ကမ္းထိ လိုင္းကားအား ေခၚသြားျပီး ပစၥည္းခ်ျပီးခ်ိန္တြင္ ၇ နာရီ ခြဲေလာက္သာ ရွိပါေသးသည္။

ရြာမွ လာၾကိဳမည့္ ဆရာမမ်ားႏွင့္ ရြာသားမ်ားကို ခ်ိန္းထားသည္မွာ ကိုးနာရီ ျဖစ္သျဖင့္ လက္ဘက္ရည္ ထပ္ေသာက္ရင္း ေစာင့္ရမည္ဟု႔ေတြးေနတုန္း ဆရာတို႔ဟု ေခၚသံၾကားသျဖင့္ ၾကည့္လိုက္ရာ လာေရာက္ၾကိဳဆိုေနေသာ သူမ်ားျဖစ္ေနသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ "ဆရာတို႔ အေစာၾကီးေရာက္ေနပါလား ဟု ေျပာရာ ဟုတ္တယ္ ကားက တအားျမန္တာ ေလယာဥ္ပ်ံလို ေမာင္းလာလို႔ ခု အေစာၾကီးေရာက္ေနတာ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ခင္ဗ်ားတို႔ကိုေစာင့္ရေတာ့မယ္လို႔ ေတြးေနတာ" ဟု ေျပာရပါသည္။ သူတို႔လည္း မနက္ေ၀လီေ၀လင္းကတည္း ထလာသည္ဟုေျပာပါသည္။ ထို႕ေနာက္ လိုက္ပါလာေသာ ေညာင္ေခ်ာင္း မူလတန္း ေက်ာင္းမွ ဆရာမေလးႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ပါလာသည့္ ပစၥည္းမ်ား အမ်ိဳးအမည္မ်ားကို ေဆြးေႏြးေျပာၾကားပါသည္။ ထို႔ေနာက္ နံနက္ ၈ နာရီခြဲေလာက္တြင္ တြံေတးဆိပ္ကမ္းမွ စထြက္လာပါသည္။

ရြာသို႔ ၁၀ နာရီ ခြဲေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ေရာက္ပါသည္။ ရြာသို႔ေရာက္ေသာ အခါ နားေနရမည့္ အိမ္တြင္ ရပ္မိရပ္ဖ မ်ား၊ ရာအိမ္မွဴး၊ သက္ဆိုင္ရာလူၾကီးမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆံုစကားေျပာရပါသည္။ ထို႔ေနာက္ ေန႔လည္စာ စားျပီးမွ ေက်ာင္းသို႔သြားၾကပါေျပာေသာေၾကာင့္ ေန႔လည္စာ စားေသာက္ၾကပါသည္။ ေန႔လည္စာ စားျပီး၍ ေက်ာင္းသို႔ ေရာက္ေသာအခါ ေက်ာင္းေပၚတက္ဖို႔ ဖိနပ္ခၽြတ္ေနတုန္း ရွိေသး " တန္းထ॥ လူၾကီးမင္းမ်ားကို ႏႈတ္ဆက္ရန္.. မဂၤလာပါ လူၾကီးမင္းမ်ား" ဆိုျပီး ႏႈတ္ဆက္ေသာေၾကာင့္ မဂၤလာပါ ကေလးတို႔ ဆိုျပီး ေျပာရေသးသည္။ ဒီက လူၾကီးမင္းက ဖိနပ္ခၽြတ္ရင္း တန္းလန္းပဲရွိေသးသည္။ လိုက္လာေသာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦးမွ ဖိုးသူေတာ္နဲ႔ ေပါင္းမွ ပဲ ငါတို႔လည္း လူၾကီးမင္း ျဖစ္ေတာ့တယ္ဟု႕ေျပာပါသည္။

မူလတန္းေက်ာင္းေလးအား ျမင္ေတြ႔ရစဥ္

ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေလးမ်ား

ထို႔ေနာက္ မူလတန္း ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား ၁၅၀ ရွိေသာ ေက်ာင္းေလးကို စာအုပ္ႏွင့္ စာေရးကိရိယာမ်ား ေ၀ျခမ္းေပးအပ္ပါသည္။ စာအုပ္ ဒါဇင္ (၁၀၀ )၊ M- ကြန္ပါဘူး ၂၇ ဗူး၊ ခဲတံ ၁၅၆ ေခ်ာင္း၊ ေဘာပင္ ၃၂ ေခ်ာင္း၊ ခၽြန္စက္ ၄၈ ခု ေပးအပ္ခဲ႔သည္။ စတုတၳတန္းေက်ာင္းသား မ်ားအတြက္ ဖိုးျပံဳခ်ိဳ စာမ်က္ႏွာ ၁၂၀ ပါ ဗလာစာအုပ္ တစ္အုပ္စီ ေပးအပ္ခဲ႔ေသးသည္။ ဆရာမ မ်ားအတြက္ ေဘာပင္ အနီ အျပာ အေခ်ာင္း ၂၀ ၊ ေဘာဖ်က္ ၁၀ ခု ၊ ဖိုးျပံဳခ်ိဳ စာအုပ္ ၃ အုပ္ေပးအပ္ခဲ႔သည္။ ကေလးမ်ား စားရန္ ကိတ္ေျခာက္ ဆာလာအိပ္ ၂ အိပ္လည္း ေပးအပ္လွဴဒါန္းခဲ႔ပါသည္။ ထို႕ေနာက္ ေက်ာင္း၏ ဧည့္သည္ေတာ္ မွတ္တမ္းတြင္ လက္မွတ္ေရးထိုးခဲ႔ျပီး ၊ ေက်ာင္းမွ တာ၀န္ရွိသူတစ္ဦးက ဂုဏ္ျပဳမွတ္တမ္းလႊာ ျပန္လည္ ေပးအပ္ခဲ႔သည္။ အားလံုးျပီးစီး ေသာအခါ ေက်ာင္းေရွ႕တြင္ ရပ္မိရပ္ဖမ်ား၊ ဆရာမမ်ားႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စုေပါင္း ဓါတ္ပံုရိုက္ခဲ႔ၾကသည္။

စတုတၳတန္းေက်ာင္းသူတစ္ဦး

ကေလးငယ္ငယ္

လာၾကိဳေသာ ဆရာမေလး

ရပ္မိရပ္ဖ၊ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ားႏွင့္ အမွတ္တရ

ေညာင္ေခ်ာင္းရြာမွ နားေနအိမ္တြင္ ခဏနားေနျပီးမွ ျပန္ထြက္ေတာ့ ၁၂ ခြဲေက်ာ္ေနျပီျဖစ္သည္။ ရြာသို႔အလာတြင္ ပန္ကာဒလက္ ၀က္အူေခ်ာင္သြားေသာေၾကာင့္ ျပင္လိုက္ရျပီး အျပန္တြင္ ဒိုက္ပတ္ေသာေၾကာင့္ ျပန္ျဖဳတ္ရသည္က လြဲ၍ ဘာမွ ထူးထူးျခားျခားမျဖစ္ပါ။ တြံေတးေရာက္ေတာ့ သံုးနာရီ ထိုးခါနီးေနျပီး။ ဓါတ္ပံုဆရာ သူငယ္ခ်င္းက တြံေတး အိုးဖိုစုရပ္ရွိ အိုးလုပ္ငန္းမ်ားဓါတ္ပံုရိုက္မည္ဟုေျပာေသာေၾကာင့္ အိုးဖိုစု သို႔ ခ်ီတက္ၾကပါသည္။ လိုအပ္ေသာ ဓါတ္ပံုမ်ား ရိုက္ကူးျပီး ညေန ၄ နာရီခြဲေလာက္တြင္ တြံေတးမွ ထြက္လာၾကရာ ၅ နာရီခြဲေလာက္တြင္ ဒလ ဆိပ္ကမ္းသို႔ေရာက္ပါသည္။ ဓါတ္ပံုဆရာသူငယ္ခ်င္းအိမ္သို႔ လိုက္သြားျပီး ရိုက္ကူးလာေသာ ဓါတ္ပံုမ်ား ယူျပီး အေဆာင္သို႔ျပန္လာရာ ည ၉ နာရီ ေက်ာ္တြင္ေရာက္ရွိပါသည္။

လာမည့္ပြင့္လင္းရာသီ ေအာက္တိုဘာလေလာက္တြင္ ေနာက္တစ္ရြာသို႔ ထပ္သြားႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါဦးမည္။ ေစတနာရွင္၊အလွဴရွင္မ်ားကိုလည္း ဖိတ္ၾကားခ်င္ပါသည္။ စာအုပ္စာတန္းႏွင့္ ေက်ာင္းသံုးကိရိယာမ်ား လွဴဒါန္းခ်င္ပါက ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ဆက္သြယ္လွဴဒါန္း ႏိုင္ပါသည္။ ဆက္သြယ္ႏိုင္မည့္လိပ္စာကေတာ့ mmaung07@gmail.com ျဖစ္ပါသည္။ အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ပါသည္။

ဖိုးသူေတာ္

၂၃ ရက္ ဩဂုတ္လ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္

၁၃ နာရီ ၁၁ မိနစ္။

ဓါတ္ပံုမ်ားအား စိုးေဇယ်ထြန္း မွ ရိုက္ကူးထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။

My Current Status

လက္တေလာ

ရန္ကုန္မွာ အရင္ ရက္ေတြေလာက္မိုးက မရြာေတာ့ဘူး ။ ရာသီဥတု ပံုမွန္ျပန္ျဖစ္ျပီလို႔ေျပာလို႔ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ အထက္အညာ ဘက္မွာ မိုးေခါင္ျပီး အဆင္မေျပၾကဘူးၾကားတယ္။ ဒီႏွစ္ပိုင္းေတြမွာ ရာသီဥတုေတြလည္း ေဖာ္လြဲေဖာက္ျပန္ ေတြမ်ားလာတယ္။ ကမၻာၾကီး ပူေႏြးလာမူတို႔ တျခားေသာ လူ႔ေၾကာင့္ ျဖစ္တဲ႔ အက်ိဳးသက္္ေရာက္မႈေတြ ေၾကာင့္လို႔ပဲ မွတ္ယူလိုက္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္လည္း ဒီရက္ပိုင္း အင္တာနက္ကို အခ်ိန္အေတာ္ၾကာသံုးျဖစ္ေနျပီး ညဘက္ေတြ အိပ္ေရးေတြ ပ်က္ေနတယ္။ မနက္ပိုင္းေတြထေတာ့ အနည္းဆံုးက ၁၀ နာရီထိုးေနျပီး။ အၿမဲတမ္းေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ ခုတစ္ေလာအလုပ္ က အဲ႔လိုေလး ေန႔လို႔ရလို႔ လုပ္ေနတာပါ။ ဒါေပမဲ႔ ဒီကေန႔ကစျပီး အခ်ိန္ျပည့္နီးပါၾကီး အင္တာနက္ သံုးလို႔မရေတာ့ပါဘူး။ ႐ံုးကိစၥေတြ ရွိေနေသးလို႔ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုပဲ ကိစၥမ်ားေျမာင္ လူတို႔ေဘာင္မွာ ကၽြန္ေတာ္ လည္း ကိစၥေတြမ်ားျပားေနတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္ ရံုးက သူမ်ားေတြနဲ႔ မတူဘူး။ ေလာေလာဆယ္ဆယ္ အေျခအေနကဘယ္လိုျဖစ္သလဲဆိုေတာ့ ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းမႈ က႑ကို တာ၀န္ယူထားတဲ႔ အပိုင္းေတြရွိတယ္။ ေနာက္ျပီးတိုးခ်ဲ႕တည္ေဆာက္မဲ႔ဟာေတြ တာ၀န္ယူရတာေတြရွိတယ္။ အဲ႔ဒီေတာ့ အခ်ိန္ျပည့္မအားဘူးလဲမဟုတ္ဘူး။ အားတယ္လည္း မဟုတ္ဘူး။ အဲ႔ဒီၾကားထဲက ကို ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ရံုးအလုပ္ကိစၥအျပင္ အျခားေသာ အျပင္လူမႈေရး ကိစၥမ်ားစြာလည္း ေစတနာ့ ၀န္ထမ္းပါေသးတယ္။

ေရွ႕အပတ္ စေန၊ တနဂၤေႏြဆို ခရီး တစ္ခု သြားဖို႔ရွိပါတယ္။ ဒါကလည္း ရံုးနဲ႔မဆိုင္ ကုိယ့္ဟာကို ပရဟိတ ေစတနာ့ ၀န္ထမ္း လုပ္တာပါ။ ရန္ကုန္ အနီးအနားက ျမိဳ႕ေလး တစ္ျမိဳ႕အပိုင္မွာ ရွိတဲ႔ ေက်းရြာငယ္တစ္ခုရဲ႕ မူလတန္းေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေလးေတြကို စာအုပ္နဲ႔ ေက်ာင္းသံုးကရိယာေတြသြားလွဴဖို႔ပါ။ ေနာက္တစ္ပတ္မွာ ၾကေတာ့ ဘေလာ့ဂ္ေဒး အထိမ္းအမွတ္န႔ဲ ေတြ႔ဆံုပြဲေလး လုပ္ၾကျပီး ခရီးေလး တစ္ခု သြားဖို႔ဆိုတာ ထပ္ရွိပါတယ္။ အဲ႔ဒါျပန္လာျပီး ေနာက္တစ္ပတ္ ဆက္ျပီး စာေမးပြဲ ေျဖရပါမယ္။

စာေမးပြဲက စုစုေပါင္း ၁၁ရက္ေလာက္ၾကာမယ္။ အဲ႔ဒီစာေမးပြဲျပီးရင္ ဖ်ာပံု က်ိဳက္လတ္ ဘက္ကို အလွဴကိစၥနဲ႔ သြားစရာ ရွိပါေသးတယ္။

စာေမးပြဲ ေျဖေနတဲ႔ အပတ္ထဲမွာကို မန္ဘာ၀င္ထားတဲ႔ မိဘမဲ႔ ကေလးမ်ား ေထာက္ပံ့ေရးအဖြဲ႕ရဲ႕ ကေလးသူငယ္မ်ား အႏုပညာစြမ္းရည္ျပပြဲနဲ႔ ေစ်းေရာင္းပြဲေတာ္ ရန္ပံုေငြ ရွာေဖြပြဲကို သြားရဖို႔ရွိပါေသးတယ္။

က်န္းမာေရးကလည္း ခုတစ္ေလာ ေကာင္းေကာင္းသိပ္မေကာင္းခ်င္ဘူး။ ကိုယ္ကလည္း ဆိုးတာကို။ ေသာက္ေသာက္စားစားေလးက လည္း ရွိျပန္ဆိုေတာ့။ ညာဘက္ ရင္ဘက္က ေအာင့္ေအာင့္ေနတယ္။ အေျခအေန ထပ္ဆိုးရင္ေတာ့ ေဆးခန္းေလးျပရမယ္။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ ကိစၥေတြ ျပီးျပတ္ေအာင္ လုပ္လိုက္ဦးမယ္ဗ်ာ။ အားလံုးအဆင္ေျပေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ။

ဆႏၵမြန္မ်ားစြာျဖင့္..

သူေတာ္ ( ၁၅.၀၈.၂၀၀၉)

၁နာရီ ၃၃ မိနစ္။

photos source : Internet

စံပါယ္ျဖဴအိပ္မက္

ကိုထူးအိမ္သင္ကုိယ္တိုင္ေရးကဗ်ာေလးပါ။ ၁၉၈၂ခုႏွစ္က ရွဳမ၀မဂၢဇင္းမွာ"လင္းထက္"ဆိုတဲ့ကေလာင္
နာမည္နဲ႔ေရးသားခဲ့ပါတယ္။

စံပါယ္ျဖဴအိပ္မက္

လွိဳင္းခတ္သံ ဂီတ...
ခ်ိဳျမ မပီျပင္၊သည္ရင္မွာ
ၾကယ္ျပာ..လျပာ..ေကာင္းကင္ျပာ...
ေရာင္လႊာ ျမဴးျပက္၊လွ်ပ္လက္သလို
အို.....လွလိုက္တာ။

သဲေသာင္ခံုလား၊ေရစြယ္လားေလ
ေျခသံဖြဖြ၊ၾကားေနရေပါ့
ေမႊးျမသန္႔စင္၊အာရံုျမင္ရနံ႔
သင္းပ်ံေနဆဲ၊ရင္ထဲမွာ...။

စကားတိုးတိုး၊ျမဴခိုးေ၀ေ၀
စံပယ္ေရ..စံပယ္ျဖဴ...
ဘယ္သူမ်ားလဲ၊ေမးလိုက္ဆဲမွာ
သဲသဲလွဳပ္လွဳပ္၊ငွက္တစ္အုပ္...
ရုတ္ျခည္းပ်ံေျပး၊ဟိုးအေ၀းကို။

သည္အိမ္မက္မွ၊ေမာင္ နိုးထလည္း
တမ္းတတပ္မက္၊ရုန္းမထြက္ခ်င္
သက္ဦးျမတ္မြန္၊ရြာလြန္ ရြက္တိုက္
ေျပးလိုက္ ရွာေဖြ..။
စံပယ္ေရ..စံပယ္ျဖဴ
ဘယ္သူမ်ားလဲ၊ဘယ္မွာလဲကြယ္
ရင္ထဲ ေမးမိဆဲပါေမ။

လင္းထက္

ကိုထူးအိမ္သင္ အားအမွတ္တရ ျပန္လည္ တင္ေပးထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း မေမလည္း ဒီကဗ်ာကို သူ႕ဘေလာ့ဂ္မွာ ျပီးခဲ႔တဲ႔ႏွစ္ ဧျပီလ က တင္ဖူးပါသည္။

Photo source. http://www.htooeainthin.com/ ကိုဖိုးသားဆိုဒ္မွာ ကူးယူတင္ျပပါသည္။

အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္စြာျဖင့္.

ဖိုးသူေတာ္

၁၃.၀၈.၂၀၀၉

၂၂ နာရီ ၄၄ မိနစ္

Survey for Myanmar Blogger 2009

Survey for Myanmar Blogger 2009

ျမန္မာျပည္မွာ အခ်က္အလက္ အတိအက် ရဖို႔ရာ ေတာ္ေတာ္ခက္ပါတယ္။ အင္တာနက္ အသံုးျပဳသူနဲ႔ ဘေလာ့ေတြအေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဒီရပ္ဝန္းကလူေတြေတာင္ ခန္႔မွန္းေျခနဲ႔ပဲ ေျပာေနရပါတယ္။ ခန္႔မွန္းေျခ လုပ္ေနရေတာ့ ႏိုင္ငံတကာက ေလ့လာသူေတြ သိႏိုင္ဖို႔ အတိအက်ေရးရာမွာ အခက္အခဲ ေတြ႕ၾကရပါတယ္။ ျမန္မာဘေလာ့ဂါ ေလာကႀကီးဟာ ၂၀၀၇ ႏွစ္ဆန္းကစၿပီး တရွိန္ထိုး တိုးတက္လာလိုက္တာ အခုဆို ေတာ္ေတာ္ကို ႀကီးထြားစည္ပင္ေနပါၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာဘေလာ့စစ္တမ္းေလး တစ္ေစာင္ေလာက္ ေကာက္ၾကည့္ဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ ဒါေလးကို လုပ္ထားလိုက္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ား ဒီလို စစ္တမ္းေလးေတြ ရွိပါတယ္။ ဒီလိုရွိတဲ့အတြက္ ပညာရွင္ေတြအေနနဲ႔ အကဲျဖတ္လို႔ ရတယ္။ ခန္႔မွန္းလို႔ရတယ္။ အနာဂတ္ကို ေမွ်ာ္ၾကည့္လို႔ရတယ္။ ဒါေလးကို ကူညီျဖည့္စြက္ေပးၾကမယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘေလာ္ဂါေတြ ဘယ္ေလာက္ရွိတယ္၊ ဘယ္လို အရာေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ စိတ္ဝင္စားတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္တိုပ ဘာေတြ လုပ္ေနၾကတယ္ ဆိုတာေတြကို ေလ့လာလို႔ ရလာပါလိမ့္မယ္။ အားလံုးအတြက္ အေထာက္အကူ ျဖစ္ေစပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘေလာ့ေရးတဲ့သူ မွန္သမွ် ေအာက္က စစ္တမ္းေလးမွာ ကူညီျဖည့္စြက္ေပးပါလို႔ အေလးအနက္ ေတာင္းပန္ခ်င္ပါတယ္။ အျခားေသာ ဘေလာ့ဂါမ်ားကိုလည္း လက္ဆင့္ကမ္း မွ်ေဝေပးပါလို႔ အကူအညီေတာင္းပါရေစ။


Click here to take Myanmar Blogger Survey 2009


Remark:
1. ဒီစစ္တမ္း ေကာက္ယူမႈဟာ တစ္လတိတိ ၾကာျမင့္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဩဂုတ္လကုန္မွာ ဒီစစ္တမ္း ရလာဒ္ကို Analyze လုပ္ၿပီး ျပန္လည္ တင္ျပေပးသြားပါမယ္။ အားခ်င္း လုပ္ရတာမို႔ ေျဖဆိုရာမွာ အခက္အခဲနဲ႔ အဆင္မေျပတာအခ်ိဳ႕ ရွိခဲ့ရင္လည္း ေတာင္းပန္ပါတယ္။ အခမဲ့ဆိုၿပီး သံုးလိုက္မိတဲ့ Application က အကန္႔အသတ္နဲ႔ ျဖစ္ေနတာမို႔ Upgrade လုပ္ေပးတဲ့ ကိုမင္းေက်ာ္ကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

2. Data Duplication မျဖစ္ေအာင္က Blog Address ထည့္ေပးမွ ရမွာမို႔လို႔ အဲဒါေလးေတာ့ ထည့္ေပးၾကပါလို႔ အကူအညီ ေတာင္းလိုပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ပဲ ကြဲျပားမႈကို တိုက္ဆိုင္ စစ္ေဆးႏိုင္ပါတယ္။ ဘာ Tracking မွ မပါပါဘူး။ ကိုယ္တိုင္ အဲဒီမွာ အေကာင့္ဖြင့္ၿပီး စမ္းသပ္စစ္ေဆးႏိုင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ား။

ကိုညီလင္းဆက္ ဆီမွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။ ျမန္မာဘေလာ့ဂ္စစ္တမ္းေကာက္ယူမႈ ျဖစ္တဲ႔အတြက္ အားလံုးပါ၀င္ၾကပါလို႔ တိုက္တြန္းလိုက္ရပါတယ္။

ဖိုးသူေတာ္(၉.၈.၂၀၀၉)

သူမ်ားလူမွာ (ARE THERE KINSMEN IN WAR?)

မေန႔က(၂.၀၈.၂၀၀၉) စာေပေလာကစာအုပ္ဆိုင္မွ စာအုပ္တစ္အုပ္ၾကိဳက္တာနဲ႔၀ယ္လာျဖစ္သည္။ စာအုပ္က ဆရာၾကီး ၀င္းေဖ ရဲ႕ ျမကန္သာ (Emerald Lake) ဆိုတဲ႔ စာအုပ္ျဖစ္သည္။ စာအုပ္ရဲ႕အမွာစာမွာ ဦး၀င္းေဖက ျမန္မာကို ကမၻာက သိေစေသာ ေဆာင္ပုဒ္ႏွင့္အညီ ျမန္မာ့အေမြကို ကမၻာကရေစျခင္းငွာ ျမန္႔မာဂႏၱ၀င္ ကဗ်ာမ်ားကို မူရင္းျမန္မာ ဘာသာအျပင္ အဂၤလိပ္ဘာသာျပန္ ျပီး ထုတ္ေ၀ျခင္းျဖစ္သည္ ဟု႔ ေရးထားသည္္။

စုစုေပါင္း ျမန္မာ့ဂႏၱ၀င္ကဗ်ာ အပုဒ္ ၅၀ ပါ၀င္သည္္။ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ ကဗ်ာမ်ားက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းသားဘ၀ မွာ သိကၽြမ္းရင္းႏွီးသင္ၾကားခဲ႔ရေသာ ကဗ်ာေတြပဲ ျဖစ္သည္္။ ထိုကဗ်ာ အပုဒ္ ၅၀ ထဲမွ ပို၍ရင္းႏွီးသည္ဟု႔ ခံစားရေသာ ေတာင္တြင္းရွင္ျငိမ္းမယ္ ေရးသားသည့္ " သူမ်ားလူမွာ" ဆိုတဲ႔ ကဗ်ာကို ေဖာ္ျပ လိုက္ပါသည္။

ဖိုးသူေတာ္(၄.၀၈.၂၀၀၉)

သူမ်ားလူမွာ (စစ္မွာတစ္မူ)

ခ်စ္တဲ႔သူ၊သူငယ္ခ်င္းေကာင္း၊ ေယာက္မတို႔ေလး၊

သူမ်ားလူမွာ စစ္သံၾကားလွ်င္၊ နာဖ်ားဥပါယ္ ခိုၾကတယ္၊

ႏွမေလး ပ်ိဳတို႔ေမာင္မွာ၊ စစ္သံၾကားလွ်င္၊ေရႊဓါးပိုက္ကာ၊

အိုးစားဖက္ကို လိုက္လို႔ရွာသည္။ ရိကၡာကနည္း၊ မိုးကသဲသႏွင့္၊

သံတြဲကိုကူးပါလိမ္႔ မလားေတာ္။ ။

စစ္မွာတစ္မူ၊ ႏွမေလးပ်ိဳ႕ထက္ျဖဴကို၊ယူမလို႔လားေတာ္။

စစ္မွာရွမ္းမ၊ ႏွမေလးပ်ိဳ႕ထက္လွကို၊ ရမလို႔လားေတာ္။

စစ္မွာေဆြမ်ိဳး၊ ဘိုးဘြားေမာင့္မွာ ရွိသလားေတာ္။

"စစ္မွာတစ္မူ၊ ႏွမေလးမယ့္ထက္ျဖဴကို၊ မယူဘူးဗ်ာ။

စစ္မွာရွမ္းမ၊ ႏွမေလးမယ့္ထက္လွကို၊ မရဘူးဗ်ာ။

စစ္မွာေဆြမ်ိဳး၊ ဘိုဘြားက်ဳပ္မွာ မရွိဘူးဗ်ာ။

ေရေျမ့သခင္၊ ရွင္ဘုရင္က၊ မိန္႔ေတာ္စာႏွင့္၊ အပါခ်သည္၊ လိုက္ရေတာ့မယ္။

ျမင္းမွာအုန္းခြံ၊

ကၽြန္မွာကုလား၊

ဓါးမွာမိုးၾကိဳး၊

ယြန္းပုဆိုးႏွင့္၊

စစ္သည္ပံုမွာ၊ ကၽြန္ယံုကဲ႔သို႔၊ ေမာင္ကေလ၊ ေမာင္သာလိုက္" တဲ႔ ေတာင္ပတ္လည္ႏွင့္၊ ဇင္းမယ္ဆိုသည္၊ ညိဳတဲ႔ၿမိဳ႕မွာ ပ်ိဳ႕လြမ္းဖြယ္ေလး။

ရွင္ျငိမ္းမယ္

ARE THERE KINSMEN IN WAR?

Dear one, good friends and sister-like.

When others hear the sounds of war,

they pretend sickness and other ills.

When my young man hears of war.

he takes down his sword and searches for

comrades to shear his campaign cooking pot.

With low rations, in heavy rain,

will he cross the hills to Sandoway?

Does war offer a fairer maid?

Does war promise a pretty Shan girl?

Are there ancestors and kinsmen in war?

"I expect no fairer maid than you in the wars,

nor shall I get a pretty Shan girl.

There are no kinsmen of mine in war.

I obey the orders of the Lord if the Land,

With a roan horse, a foreign slave,

a bronze sword, and a longyi from Yun,

like a loyal warrior I follow the flag."

It shall break my heart that he is far away.

in hazy Zinme, surrounded by hills.

Shin Nyein Mai.

ခ်စ္ျခင္းရဲ႕ ရန႔ံ

ခ်စ္ျခင္းရဲ႕ ရန႔ံ

အခ်စ္ရဲ႕ ခ်ိဳၿမိန္ျခင္းရနံ႔ကို

ငါ သင္းသင္းေလး ရလိုက္တယ္..

ငါ႔ရဲ႕ ရင္ကို တကယ္ၾကည္ႏူးေစတယ္.

သူ႕အတြက္ အခ်စ္ေတြ.

အစြမ္းကုန္ ရင္မွာ ပြင့္လန္း

ပြင့္ေသာ ပန္းတိုင္း

ခ်စ္ေသာရနံ႔ ျဖင့္ ေမႊးေစကြယ္..

အ႐ိုးသားဆံုး ၀န္ခံရရင္

စိုးစိတ္နဲ႔ တိုးတိတ္စြာ ခ်စ္ေနရသူပါ

ခင္မင္စြဲ အျဖဴေရာင္ သံေယာစဥ္ကို

ေရာင္စံုျခယ္ကာ ေဆးဆိုးမိတဲ႔ ကိုယ့္ကို

သူ အခ်စ္ျပယ္ အရင္လို မခင္မွာကို

မခံစား ၀ံ႔ႏိုင္သူပါ..

ကိုယ္ခ်စ္တဲ႔ အခ်စ္ဟာ

ခဏပန္း မဟုတ္ပဲ..

တသက္လံုး တစ္ဘ၀စာ အတြက္

ရည္ရြယ္တယ္ဆိုတာ သူသိပါစ..

အျပင္မွာ ရြာေနတဲ႔ မိုးေရေတြလို

ကိုယ့္ အခ်စ္က သူ႕ အေပၚ ေအးျမေစမွာပါ.

မိန္းခေလးေရ..

ေက်းဇူးျပဳၿပီး အခ်စ္ေတြကို လက္ခံေပးပါ.

ျမတ္ႏိုး ယံုၾကည္နားလည္မႈ နဲ႔

ခ်စ္ျမတ္ႏိုးတယ္ဆိုတာကို လက္ခံေပးပါ.

အခ်စ္ရဲ႕ ခ်ိဳၿမိန္ျခင္း ရန႔ံကို

ငါ သင္းသင္းေလး ရေနတယ္…။ ။

ဖိုးသူေတာ္

၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ ၂၀ ရက္

၂၂ နာရီ ၄၇ မိနစ္.

photo source : Internet

လိႈင္းေလ ထန္ေသာ္လည္း

လိႈင္းေလ ထန္ေသာ္လည္း

လႈိင္းကထန္ထန္ ေလကမာန္

လူးကာလြန္႔ကာ ေလွငယ္ငယ္ေပၚ

ခ်စ္သူႏွင့္အတူ ခရီးတူသြား

အိုကြာ လႈိင္းရယ္ ၾကမ္းစမ္းပါေစ..

ျမင္ျပင္က်ယ္က်ယ္ ေရျပင္လယ္၀ယ္

ေလွငယ္ယိမ္းထိုး လြန္႔လြန္႔လူးလည္း

ကိုယ့္လက္ဆုပ္ကိုင္ ၿမဲၿမံစြာျဖင့္

အိုကြယ္ အခ်စ္ရယ္ မေၾကာက္ပါႏွင့္…

ဘ၀လမ္းကို ေလွ်ာက္လွမ္းတူတူ

ခရီးႏွင္စဥ္ ဘ၀လိႈင္းလံုး

ရင္ဆိုင္ေက်ာ္ျဖတ္ တူတူတက္မယ္

အိုကြယ္ အခ်စ္ရယ္ ၿပံဳးစမ္းကြယ္….

အမွတ္တရ ကဗ်ာေလး တစ္ပုဒ္ပါ။

သူေတာ္(၂၀.၇.၂၀၀၉)

၂၀ နာရီ ၃၀ မိနစ္.